Bu ay ki köşemde giriş yazısını uzatmadan yıllar önce kaleme aldığım bir şiiri sizinle paylaşmak istiyorum.

SON PİŞMANLIK

Seninleyim bu akşam ama sensiz

Yaşıyorum geçmişi geleceksiz

Seninleyim bu akşam bitkin, çaresiz

Yarınlara çıkmaya, mecalsiz.

Her günüm geçiyor, sensiz sanki bir yaş

Dayanmaz bu gönül, bağrıma bassam da taş

Her an bin düşünce, her an kaderimle savaş

Korkuyorum!.

Yaradanıma isyan olacak diye bu akılsız baş.

Oruç tutuyorum sen gideli,

Senden başka tüm sevgileri

Sen gittin gideli hapis ettim bedenimi

İstemem, sensiz dünyanın hiç bir nimetini

Kıskanır oldum, son nefesini verenleri

Affet sevdiğim, beni affet...

Bilmedim değerini, bilemedim kıymet

Sendin her şeyim, dünyamdaki tek servet

Sen, şimdi gökte bana küskün bir melek

Ben ise ateşler içinde sana hasret.

İbret olsun bu tüm sevenlere

Lanet olsun sevdiğini üzenlere

Esir olmayın dostlarım,

Esir olmayın gurura aşkta sevgide

Esir olmayın inada şu üç günlük ömürde

Gönlünüzün sesini dinleyin,

Sarılın sevdiğinize

Olmasın bir an bile kalpler kırık

Fayda etmez gidenin ardından

SON PİŞMANLIK

***

Hayat;

Özür dilemeye fırsat vermeyecek kadar kısa,

Pişmanlıklarımız ile yaşamak için çok uzun olabilir.

Tüm okurlarıma pişmanlıktan uzak bir ömür diliyorum. Bana zaman ayırdığınız için teşekkür ederim…