Merhabalar, bundan böyle bende Doğuş Haberdeyim. Ben kim miyim? Kısaca doğma büyüme Beykoz Anadoluhisarlı bir edebiyatseverim. Hoş kalem adlı köşemde edebiyata dair çeşitli yazılar, hikâyeler ve şiirler paylaşıyorum. Umarım Sizlerle de hep berber hoş vakit geçiririz. Baharın başladığı şu günlerde havaların henüz yeni ısınmaya başladığı, baharın ise gelmekte biraz nazlandığı günlerdeyiz. Aylardan Nisan.  Baharın gelmesi neşe ve heyecan getirirken kışın yorgunluğunu da üzerimizden atarız. Nisan ayı ile uyanan doğa içimizi ısıtırken yüreğimizi de kıpırdatır. Hele ki Boğaz’da bahar bir başka güzeldir. Yeşillenen doğanın renklere uyanışı boğazda ilk Erguvan Ağaçlarıyla olur.  Öyle güzel bir renkle doğayı şenlendirir ki pembenin mora çalan en güzel hali olup, doğanın İstanbul’a ve Boğaz’ın iki yakasına hediye ettiği en güzel armağanlarından biridir. Anadolu yakasında; Fenerbahçe Parkından başlayan yürüyüşü Moda sahilinden Bağlarbaşı’ na Üsküdar, Kuzguncuk, Anadoluhisarı, Kanlıca ve Beykoz ‘ a oradan da Yuşa tepesine, Avrupa yakasında ise, Beşiktaş’tan Kuruçeşme, Aşiyan, Rumelihisarı’na ve Yeniköy’e kadar devam ederken iki yaka birbiri ile Erguvanlarıyla yarışır gibidir. Denizden karaya baktığınızda muhteşem bir görsel şölene maruz kalırsınız. Pembe ve yeşilin dansı daha sonradan festivale eklenecek olan mor salkımlara, ıhlamur ağaçlarına ve akasyalara öncülük eder gibidir. Erguvan ağacının tarihçesi Bizans’ a oradan Osmanlı’ya ve günümüze kadar gelmektedir. Hatta Yunan Mitolojisinde ve Hristiyanlıkta da adı geçer. Hz. İsa’ ya ihanet eden havarisi Yahuda yaptığı ihanetin pişmanlığıyla kendini Mayıs ayında astığı ağaç Erguvan ağacıdır. Ağaç yaşadığı bu utanç yüzden bembeyaz açan çiçekleri kızarmaya başlar ve daha sonra da morarır ve zamanla günümüzdeki rengini alır. Efsaneye göre o gün bu gündür Erguvan ağaçları bu olayı hatırlar ve utancından kızarır.  Erguvan ağacı Bizans’ ta da Osmanlı’ da da önemli bir simge olarak tarihte yerini alır. Bizans imparatorluğu zamanında erguvan moru renkli pelerini hükümdar dışında kimse takmazdı. Erguvan rengi güç ve zenginliğin ifadesi idi. Osmanlı imparatorluğunda mutfakta, yemeklerde çiçekleri kullanılmış, 14-19 yüzyıllarda Erguvan festivalleri yapılmış olmasına rağmen maalesef ki günümüze yansıyan ve gelenekselleşen bir Erguvan Festival maalesef ki yoktur. Bu kadar İstanbul ve Boğaz’lara has, baharın ve yazın simgesi haline gelmiş, tarihte birçok dönemde adı geçen kadım bir ağaç türünün hala İstanbul’da baharın simgesini temsil etmesine rağmen adının veriliği İstanbul’ da düzenlenen bir festival olmaması ya da tarihten bu zamana aksettirilememiş olması talihsiz bir durumdur. Hâlbuki yetkili mercilerin bunu hayat geçirmesi ve benim de içimden geçenle Anadolu yakası ve Beykoz hudutlarında yapılacak baharı temsil eden bu ağaçla anılan bir bahar festivalini Küçüksu çayırında geleneksel hale getirseler kadar da güzel bir oluşum olacaktır. Hem Beykoz’a hem semte geri dönüşümünü de söylemeye gerek yok. Sözümü Boğaziçi şiirimden aralardan aldığım birkaç dize ile bitirmek istiyorum.  Sevgiyle kalın.

BOĞAZİÇİ                                                    

Bir gelin edasıdır başlar ki akasyalar açarken

İstanbul da boğaz içinde                             

Söz vermeler âşık olmalar 

Bahar tazeliğinde Hisar 

Erguvan pembeliğinde yeşillenir hayaller  

Bir karnaval Sevda Tepe’den Göksu’ya    

Bu bahardan yaza geçişte

Bir yeşilli pembeye akarken

Bir başka olur Boğaziçi’nde

İlmek ilmek oylanır Erguvan