Asalet, onur ve gururu baştacı yapmış bir insanın hikayesidir ilk bakışta. Haksızlığa, hukuksuzluğa her yönü ile kapalı ve karşı olan birinin hikayesidir, okuduğumuz, izlediğimiz roman...

İstanbul’da doğup, İngiltere’de vefat eden, eski milletvekili ve yazar merhum Reşat Nuri Güntekin’in nezih kaleminden çıkan eser bugünlere gönderme gibi adeta. Örf, adet, gelenek, görenek, yaşam biçimi olarak ders mahiyetinde. Kaymakamlık makamından gelen bir babanın, çocukları ile baş edemez hale geldiği zamanlar.

Tam da burada, aşırı disiplin ve yasakların nasıl ters etki ettiğini görüyoruz. İstanbul... ahh İstanbul... İnsanların aklını başından alan, taşı toprağı altın, inci gerdanlıklı güzellik. Her geçen gün biraz daha bozuluyor, boğuyor. Onun bir şey yaptığı yok aslında... İnsanlar yapıyor ne yapıyorsa.

Yetmiyor, sahil beldelerine akıyorlar! Kimileri kalıcı, kimileri geçici. Kalıcı olanlar belli, belli bir yaşa gelmiş, emekli, ekonomik durumu orta ya da iyi derecede ve daha ucuza yaşamak. Geçici olanlarsa ya tatilciler ya da yazlıkçılar.

Yazlıkçılar… kimilerinin kendi imkanları kimilerinin kalan miraslarını yaz tatili ya da uzun Tatillerde gittiği yerler kullandığı evler... Yılın yarısından fazlasında boş evler. İkamet kadar benimsenmeyen evler ve o evlerden oluşan köyler. Farkındalığı olan her vatandaş gibi ben de böyle yerlerde altyapı ve çevre ile ilgili pek çok olumsuzluklara şahit oluyorum. Bir kere altyapılar berbat, üst yapı hakgetire. Toz toprak sokaklar, bakımsız bahçeler ve çalı çırpı ve çöp yığınları. Mübalâğa etmiyorum, 6 aydır bulunduğum Ege’nin seçkin beldesi ve etrafında gördüğüm manzaralar hep böyle. Akdeniz, Ege, Karadeniz, Marmara… hiç fark etmez hepsini gezdim ve biliyorum, sadece sahiller değil elbette iç kısımlarda da durum aynı. Halkın denize girdiği kumsallarda yapılan seyyar wc’ler daha da büyük sorun, hem yıkık dökük hem de çok pis, girilesi değil. Tabii bunda kullanan insanların da Kabahatleri yok değil. Sözde, temizlik imandan geliyor! Kasaba içinde ya da mahallelerinde elinde süpürgesi ufak çaplı çalışan bir personele rastlamadım!

Neden ?

Neden bu kadar ilgisizlik? Sakın ha, ödenekler verilmiyor gibi klasik mazerete sarılmayalım, bunun öyle olmadığını hepimiz gayet iyi biliyoruz.  Şunu da iyi biliyoruz ki, maalesef göreve gelenler oylama işlemi bittikten sonra seriyorlar. Ve sadece kendileri ile yakın çevrelerini ve menfaat odalarını  mutlu etmeyi amaçlıyorlar.

Karşılarında da aman bana neci bir toplum bulunca “yan gel yat “. Nasılsa her şey yolunda gittiğinde beş yıllık süre de hedefe varılmış oluyor. Sadece görevliler değil, vatandaşlar da bu kirliliğe, en azından evinin önünü ve çevresini temizlemeyerek eşlik ediyor. Doğanın uyarılarına rağmen... Belediyeler kendi işlerinde eksik olunca vatandaşa bu konuda yaptırım da da bulunamıyorlar diye düşünüyorum. Kısacası halk her konuda kendisi ve kaderi ile baş başa bırakılmış. Turizmsizliğe doğru sürüklenip gidiyoruz! Nerede O Eski insanlar, eski sokaklar ve çevremiz. Bakmayın siz insanların hak hukuk, adalet isteyişlerine. Herkes menfaatinde yol almak istiyor..

Maalesef.