Siyasetçi, ya eteğine taş almayacak ya da eteğindeki taşlar, kambur yapmadan, taşlarından kurtulmanın çaresine bakacak.

Eteğindeki taş örneği, kadın erkek ayırımı yapılmaksızın, sorumluluğu olan her birey için söylenmiştir.

Geçmiş zamanlarda, benzer örnekleri olsa da günümüz zamanında çok daha farklı bir seçim sonrası süreç yaşamaktayız.

Yaşanmış siyasi keşmekeşliklerin güncel boyutunu, siyasetçiler veya yargı mensupları ortaya koymaya çalışsalar da inandırıcılık konusunda ne kadar yol kat ettikleri tam bir muamma.

Her seçim sonuçlarında olduğu gibi son seçim sonuçları kimi yurttaşımızı çok sevindirdiği gibi kimi yurttaşımızı da çok üzdü. Buraya kadarı bilinen yaşanmıştı. Yani seçim biter seçmen uyumaya geçer ve ta ki yeni seçim sürecinin ön kıvılcımları başlayana kadar. Bu uyuma devam eder ve sonrasında, sevinen veya üzülen seçmen, yeniden gelecek seçimi bekleme sürecini sessiz ve sedasız beklerdi.

Günümüz de ise, bu seçmen profilinin tamamen tersi bir durum söz konusu, üzülen seçmen de sevinen seçmen de ivedilik ile seçim sandığının önlerine konulmasını beklemekteler.

Ve halkın bu duygusunun, tuttukları siyasi partiler tarafından, halka istenilen ölçüde yansıtılamaması, yaşanan siyasi git gellerin ortaya koyduğu güvensiz tablo ve sonrasında, içinden çıkılamayan ekonomik sıkıntıların baş göstermesi, vatandaşı erken veya zamanında hiç fark etmeyen bir edayla, önlerine sandığın konulmasını beklemeye itmekte.  

Seçilenler, kendilerine duyulan güveni hizmete taşımak zorundalar, seçilemeyenler ise nerede yanlış yaptıklarını, özellikle araştırıp, yeniden yapılanma yollarını araştırmalıdırlar.

İşte bu kavramı yaşadığımız günümüz de en iyi siyasetçilerden önce vatandaşlar anlamış durumda, neredeyse biraz daha canları yandığında siyasileri seçime yönlendirecek bir anlayışı, hayata geçirecekler gibi görülmekte.

Seçimlerde şarlatanlıklarını çok gördüğümüz, misyonu biten, misyonsuz kişiler, çok önceden düğmeye basarak kendilerine misyon yükleme telaşındalar.

Uzun lafın kısası makbuldür. Her ne olursa olsun, Beykoz bir tanedir ve bizim Beykoz’dan başka gidecek kapımız yoktur. Kalın sağlıcakla…