Son zamanlarda insanlık için ciddi anlamda sorgulamalarım mevcut Bir önceki yazımda Ölmeden ölür mü? İnsan demiştim. Şimdi de şifa olur mu? diyorum. Bu ne yaman çelişki diyebilirsiniz ama insan çok denklemli bir varlık o yüzden sorgumuz hiç bitmez ve bitmesinde…

Teknolojinin baş döndürücü bir hızla geliştiği, her türlü bilgiye saniyeler içinde ulaşabildiğimiz bir çağda yaşıyoruz. Buna rağmen belki de tarihin hiçbir döneminde insanlar kendilerini bu kadar yalnız, bu kadar anlaşılmamış hissetmemişti.

Hepimizin hayatında zor zamanlar olmuştur. Kimi bir hastalıkla, kimi bir kayıpla, kimi de görünmeyen iç yaralarıyla mücadele etmiştir. Böyle anlarda fark ederiz ki bazen en büyük ihtiyaç, çözüm sunan cümleler değil; yanımızda duran, bizi dinleyen ve hislerimizi paylaşan bir insanın varlığıdır.

Bir dostun içten sorulan “Nasılsın?” sorusu, bir annenin şefkatli dokunuşu, bir arkadaşın sessizce omuz vermesi ya da hiç tanımadığımız birinin gösterdiği küçük bir iyilik… Bütün bunlar, insan ruhunda beklenmedik kapılar açabilir.

Elbette şifa denildiğinde akla öncelikle tıp ve bilimin sunduğu imkânlar gelir. Modern tıbbın değeri tartışılmazdır. Ancak insan yalnızca bedenden ibaret değildir. Ruhun da anlaşılmaya, değer görmeye ve sevgiye ihtiyacı vardır.

Belki de bu yüzden bazı insanlar hayatımıza girdiklerinde kendimizi daha güçlü hissederiz. Çünkü onlar sorunlarımızı ortadan kaldırmasalar bile yükümüzü hafifletir, umudumuzu yeniden hatırlatırlar.

Günümüzde insanlar konuşmaktan çok anlatmaya, dinlemekten çok cevap vermeye odaklanmış durumda. Oysa bazen bir insanın başka bir insana verebileceği en büyük hediye, yargılamadan dinleyebilmektir.

Belki de insan insana gerçekten şifa olabilir.

Bir sözle, bir tebessümle, bir dua ile…

Çünkü bazen iyileşmek; yalnız olmadığını hissetmekle başlar.

Şifa her zaman bir reçetede yazmaz; bazen bir sözde, bazen bir duada, bazen de samimiyetle uzanan bir elde saklıdır. Ve belki de hayatın en büyük hediyesi, en zor zamanlarımızda bize içtenlikle “Yalnız değilsin” diyebilen insanlarla karşılaşmaktır.

İçinizden sevgi pırıltıları eksilmesin. Sevgiyle kalın.