Bugün yaşamımızı şartların elverdiğince de olsa devam ettirebilmemizin birçok ayrı unsuru vardır.

Bu etkenleri saymakla bitiremeyiz. Ne var ki, bu unsurlar içerisinde “Şehitlerimizin ve Gazilerimizin” yeri çok çok önemlidir.

Maalesef ama maalesef hal böyleyken, çok şey borçlu olduğumuz bu aileler ile olan diyaloglar toplum değerlerimizi biraz üzdüğüne inanıyorum.

Siyasiler, Merkezi ve Yerel Yöneticiler yıl içerisinde bizzat Şehit ve Gazilerimizin evlerini ziyaret ettiklerini, basına haber vermemelerini çok doğru bulmama rağmen, saydığımız ekiplerin yanındaki kişiler tarafından teknoloji harikası cep telefonlarından yapılan faaliyet anında duyurulmakta. Bu duyurularda bile, bu hassas ailelere yaşam koşulları sebebiyle saygılı davranıldığını (bazı istisna durumların dışında) görmekteyiz.

Ne var ki her bayram yaklaştığında bu ailelerin çocuklarıyla birlikte, belli yardım merkezlerine toplanarak, yapılan çeşitli yardımlara basın davet edilerek ve kendi yayın organlarında yayınlanmasına izin vermek, yardım alan ailelerin çocuklarının günümüzdeki küçük yaşlarında bile tramvaya yol açacağının düşüncesindeyim.

Oysaki yukarıdaki saymaya çalıştığım kurumlar yıl içerisindeki bu ziyaretlerini, hepsinin evi barkı bilinmekteyken, ekipler halinde çat kapı çalarak yapsalar ve yanlarındaki kişilere de talimat verip kimse telefon ile bile çekim yapmayacak diye talimat verseler. Yaptıklarının değeri kat kat artar ve inanın bu aileler ve çocukları daha mutlu olur.

Çok duygulandığım için bayram öncesi çıkacak sayıma kadar, internet gazetemizde bu yazıyı kaleme aldım. Belki, madem böyle yazıyorsun siz niye haberi yayınladınız diyenler olabilir.

Doğrudur hemen açıklayayım, ilgili davete özellikle gitmedik, kurum tarafından tüm gazetelere servis edilince çarşıdan pazardan geri kalmamak için bizde yayınladık. Fakat hassasiyetimizi de dile getirmek istedim.

Bayram öncesi yazımdan, herkese selam ve sevgilerimi sunarım, bayram yazımda tekrar buluşmak dileğiyle…