30 Ağustos Zafer Bayramı, Türk milletinin bağımsızlık destanının en güçlü sayfalarından biridir. Yalnızca askeri bir zafer değil; aynı zamanda bir ulusun var olma iradesinin simgesidir. Sakarya’dan Dumlupınar’a uzanan o meşakkatli yolculuk, bir milletin yokluk içinde ayağa kalkışının ve kaderine sahip çıkışının öyküsüdür.

Bu zaferin en önemli sembolü ise, hiç kuşkusuz, Mustafa Kemal Atatürk’tür. Kocatepe’de çekilen o ikonik fotoğraf, yalnızca bir komutanın görüntüsü değildir. O fotoğraf, milletin bağımsızlık özlemini, kararlılığını ve yeniden var oluşunu temsil eden bir hafıza abidesidir.

Ne var ki, bu yıl yayımlanan bazı kutlama mesajlarında Atatürk’ün bu tarihi fotoğraftan çıkarıldığını gördük. İlk bakışta sıradan bir görsel tercihi gibi görünebilir. Ancak, tarihin ruhuna dokunan, hafızaya müdahale niteliği taşıyan son derece sorunlu bir yaklaşımın yansımasıdır.

Çünkü Atatürk’ü fotoğraftan silmek, yalnızca bir figürü silmek değildir. Bir milletin ortak hafızasından, bağımsızlık mücadelesinin en önemli simgesini eksiltmektir. Tarihi liderleri görmezden gelmek, onları yok saymak ya da hatıralarından arındırmak, sadece geçmişe değil, geleceğe de zarar verir. Unutulan ya da unutturulmak istenen her şey, aslında toplumsal belleğin zayıflatılması anlamına gelir.

Bir zaferin merkezinden Atatürk’ü çıkarmak, zaferin kendisini eksiltmek demektir. Çünkü 30 Ağustos, Atatürk ’süz düşünülemez. Zaferin planını yapan, ordusuyla birlikte uygulayan, milletine güvenerek bu toprakların bağımsızlığını sağlayan kişidir o. Dolayısıyla, Atatürk’ süz bir 30 Ağustos, tarihe, hakikate ve milletin ortak değerlerine aykırıdır.

Bugün yapılması gereken, o büyük lideri silmek değil; tam tersine, onun mirasını yeni nesillere daha güçlü bir şekilde aktarmaktır. Zira tarih, unutanlardan değil, hatırlayanlardan yana taraf tutar.

30 Ağustos’u hakkıyla kutlamak, yalnızca bayrak sallamakla değil; o bayrağın hangi fedakârlıklarla dalgalandığını bilmekle mümkündür. Atatürk’ü tarihin kenarına itmeye çalışanlara en güzel cevap ise, onu her zamankinden daha çok hatırlamak, daha çok anlatmak ve daha çok sahiplenmektir.

Saygılarımla

Neyir Erkan Şişman