Yıllar evvel katılmama kararı aldığımız, fakat her sene büyük bir keyifle imrenerek izlediğimiz Eurovision yarışması bir kez daha sonuçlandı.

Bizim katılmadığımız her etkinlikte, yarışta sonuca değil etkinlikten keyif almaya bakarken, bu sene Sertab Erener'in tekrar sahneye çıkarak, bize o günleri hatırlatması hepimizi derinden etkiledi.

Kiminle iletişime geçsem, o gün randevulaşmış gibi Sertab'in sahneye çıkmasını bekledi. Bizim için, yarışmayı izlerken sadece o an önemliydi.

Beklediğimiz an geldiğinde, o günlere geri dönmüş gibiydik. Sertab sahnedeydi, tüyler diken diken, hepimiz kenetlenip gururla onu izledik. Sonra dönüp birbirimize sorduk. Sahi biz neden çekilmiştik bu yarıştan…

Geriye dönüp baktığımızda yükselen bir grafiğimiz varken, siyasi sebepler ya da birilerine mesaj vermek için çekilmiştik. Devlet tarafından yapılan açıklamalar çok da tatmin edici değildi. Biraz bu tarz konulara verilen tepkilerin aşırı olduğunu düşünüyorum. Yarıştan çekilmek yerine, sahneyi derdimizi anlatmak için kullanabilirdik. Bu sene Ukrayna’nın yaptığı gibi...

Bahçeli, Eurovision Yarışmasından sonra açıklama yapmış. Haklı olmasına haklı da biraz halkın içine karışmasını en azından caddede karşı kaldırımdan gelenleri görmesini dilerim. Bahsettiği yozlaşma sokakta... hem de Türkiye sokaklarında ama eleştirmeye gelince herkes en yüksek perdeden olması gerektiği yerde bekliyor.

Sanki günlük hayatta belirtilen sıkıntılarla hiç yüz yüze gelmiyormuşuz gibi at gözlüklerimizi takarken, bozulan sosyal konjonktürde maalesef ki halkanın bir parçası da bizleriz.

Demek istediğim, sosyal çürüme çoktan başladı. Dünya başta olmak üzere yayılan bu dalga elbette Türkiye’yi de etkiliyor bunu bizler gözlemleyebiliyoruz.

Milliyetçi duyguları her zaman ağır basan Türk Milleti’nin her zaman her platform da olması gerektiğini düşünüyorum.  Bizleri herhangi bir platformda temsil eden her Yurttaşımızı, Bayrağımızı dalgalandırdığı için gönülden tebrik ediyor, desteğimizin her daim onlarla olduğunu hatırlatmak istiyorum.

Saygılarımla…