Yeni yıl demek; yeni başlangıçlar, yeni hedefler demek…

Eşiğindeyiz yeni yılın... Son günlerindeyiz artık, bir yıl daha bitiyor.

Yaşamını kuşatmış bunca eskinin içinde, yeniye adım atıyormuş hissi, hiç gerçek olmasa da, iyi gelir insana. Tersliklerin, arızaların, kötülüklerin, yoksunlukların, savaşların... giden yılla birlikte gideceğini, bambaşka bir zamanın kendisini beklediğine dair bu ‘his’, önceki yıldönümlerinde de yaşanmıştır. Ama umutsuz yaşanmıyor sözü boşuna söylenmemiştir,

Yeniye ulaşmanın eskiyle hesaplaşmaktan geçtiği, hayatın her defasında yüzümüze vurduğu keskin bir gerçek değil mi?

Eski dediğimiz, bir takvim değişikliğiyle geçip gidecek bir mazi mi, sizce?

Yaşanmış, yaşanmaktadır; ağır yükü, derin izleri üzerimizdedir, hayatımızın içindedir, bakiyesi sırtımızdadır.

Kaybettirdikleri, kaybettiklerimiz vardır.

Bize yaşatılanların yanında, yaşatılacaklar da o yeni dediğimiz kapıda ellerini ovuşturarak bizleri beklemektedir.

O eski dediğimiz yıllardan sırtımıza yüklenmiş, yaşamak ağrısı gibi ruhumuza asılı balyaların içinde neler yok ki:

Tam 8 yıl önce, yeni bir yılın eğlenceli telaşesindeyken insanlar, bir ücra sınır boyunda savaş uçaklarıyla paramparça edilmiş, adı kaçakçıya çıkmış yoksul Kürt çocukları...

Diyarbakır’da, Suruç’ta, Ankara’da, yüreğimizin orta yerinde patlatılmış bombalarla bizden koparılmış kardeşlerimiz...

Çok eski değil daha 2023’ün başında yaşanılan depremde on şehrimizin yerle bir olmasıyla kaybettiğimiz değerlerimiz…

Ve şu anda bırakın yoksulluğu, açlığın sınır boylarına savrulmuş milyonları, ülkenin sınır ötelerinde karşılıksız hayallerle, savaş ve ölüm hamasetiyle karşı karşıya kalan Filistin halkı…

Daha neler neler...

‘Eski’ dediğimiz yıllar, bütün bu saydığımız gerçekliklerle birlikte keskin bir kılıç gibi tepemizdedir!

2024’ün ‘yeni’ olup olamayacağı, tepemizdeki bu eskinin kılıcına, boynumuzu uzatıp uzatmamakla ilgili bir şeydir işte...

Yenide ise ulaşılmak istenen; direnmek, mücadele etmek esastır.

İnsan, ancak direnerek kendisini ve geleceğini yenileyebilir.

Bu uğurda hiç bir şey, hiç bir ses boşa gitmez. Tarihin, çoğu zaman farkında olamadığımız, hesaba katmadığımız öyle derin bir hafızası var ki... Kaydettiği her şey, hiç ummadığımız zamanda çalar kapımızı, hatırlatır kendisini. “Bir şey değişmiyor, boşuna uğraşıyoruz” demeyelim. Hiç bitmeyecek sandığımız karanlık süreçler, gelip geçecek anlardır sadece. Yeter ki direnelim; geleceğe dair umudumuzu, anların gürültüsü boğmasın...

Bize yapılanları, bizden koparılanları, yitirdiğimiz can yoldaşlarımıza olan borcumuzu, verdiğimiz sözleri unutmayacaksak, direneceksek eğer:

Yeni yılımız eskilerinden daha güzel olsun!

Selam ve dua ile…