SAVAŞTA ÇOCUK OLMAK

Bir saklambaç vardı bildiğim

Unuttum nasıldı

Bombalardan saklandım ben

Toz bulutlarından geçtim

Mermilerden kaçarken ben

Kardeşime siperdi gövdem

Bu muydu saklambaç

Gerçeğini unuttum

İp atlamadım hiç

Dikenli tellerden geçtim

Bir dondurma vardı bildiğim

Unuttum tadı nasıldı

Bir toz bulutu kaplardı her yanı

Geleceği esir eden

Gelirdi bombanın kokusu

Mutluluğu ararken yardımlarda

Sevinci sardım çikolata kâğıdına

Özgürlüğü haykırmak isterken dünyaya

Vazgeçilmişliği hissettiğim o anda

Umutlar günü birlik

Yarınlar akşamdan sabaha

Geçmişi gelecekte kaybettiğim

Bu anlamsız savaşta

Büyüdüğümü bilemeden

Sevgi yoksunu insanlığa ağladım.

                             Feride Gündüz

Birleşmiş Milletler tarafından 20 Kasım 1989’da kabul edilen Çocuk Hakları sözleşmesinin ardından her yıl bugün çocuk haklarının anıldığı özel bir gün olarak kabul edilse de, İsrail Filistin savaşının başlamasından bu yana 45 gün geçtiğini ve 5.500 e yakın çocuğun öldüğü bir savaşın olduğu şu süreçte çocuk haklarından ne kadar bahsetmek mümkün bilemiyorum.

Çocuk Hakları Sözleşmesi, nerede doğduklarına, kim olduklarına; cinsiyetlerine, dinlerine, etnik kökenlerine bakılmaksızın bütün çocukların haklarını tanımlayarak yaşama hakkı başta olmak üzere; eksiksiz biçimde gelişme hakkı; zararlı etkilerden, istismar ve sömürüden korunma hakkı; aile, kültür ve sosyal yaşama eksiksiz katılma haklarını içermekte. Çocuk hakları sözleşmesine yön veren temel değerler ayrım gözetmeme, çocuğun yararının gözetilmesi, yaşama ve gelişme ile katılım hakkı.

Şuan görüyoruz ki bu sözleşmenin ne kadar kifayetsiz olduğu ve daha sözleşmenin en başında yer alan onların yaşama haklarını ellerinden alan, koruyamayan bir insanoğlundan bahsediyoruz bugün. Geleceğimiz yarınımız olan tüm dünya çocuklarından bahsediyorum ve insanlığımdan utanıyorum. Sevgi yoksunu insanlığa ağlıyorum ve insanların birbirini sevdiği ve öldürmediği yarınlar diliyorum.