Herkes sıradan bir maraton olmasını bekliyordu. Yarıştaki bir kişinin kimliğinden hiç kimsenin haberi yoktu. O zamanlarda insanlar kadınların maratonda koşamayacaklarına inanıyorlardı. Katherine Switzer, herkese aksini kanıtladı. Kendi başına tarih yazdı.1967 de Boston Maratonu’na katılarak bir maratona katılan ilk kadın oldu. 70 yıldır maratonda sadece erkekler yarışmıştı. Listeye sadece baş harfini ve soyadının tamamını yazdı. Yetkililerde onun bir erkek olduğuna inandılar. Maratonun gerçekleştiği gün hava yağmurlu olduğundan herkes şapka takıyordu. Bu sayede Katherine de kapüşonuyla kimliğini gizledi. İlginç bir şekilde kimse onun kadın olduğunu fark etmedi. Koçu Arnie ve erkek arkadaşı Tom ile beraber koşmaya başladı. Birden yanlarından maratonun organizatörlerinden biri olan Jock Semple’nin bulunduğu basın otobüsü geçti. Kadını fark edince otobüsten atlayıp peşinden koşmaya başladı. Kolundan tuttu ve şöyle bağırdı. “Yarışımdan defol git. Numaranı da hemen ver”. Kontrolden çıkarak kadını üzerine atladı ve numarasını parçalamaya başladı. Katherine korkmasına rağmen koşmaya devam etti. Sonra birden Tom Jock’u itti ve o yere düştü Tüm bunlar basın otobüsünün önünde gerçekleşti.  Ve yıllar boyu hafızlardan çıkmayacak görüntüler meydana geldi. Koçu Arnie “ Arkana bakmadan koş” diye bağırdı. Katherine var gücü ile koşarak arayı açtı. Katherine koçuna şunları söyledi. “Ne pahasına olursa olsun yarışı tamamlamam gerekiyor. Eğer yarışı tamamlayamazsam kimse kadınların da koşabileceğine inanmayacak. Kadınların burada yer almaması gerektiğine inanacaklar.” Söylediği gibi de yarışı saat 4 saat 20 dakikada bitirdi. Kadınların yarışlara katılabilmeleri için gerekli karar 5 yıl içinde alındı. Katherine daha sonra kadın koşucular için aktivistlik yapmaya başladı. Yaptığı başarılı kampanyalarla kadınların Olimpik Oyunları’nda maratonda yer almasını sağladı.

Yazıma dünya çapında bir ilk ile bir kadın hikâyesi ile başlamak istedim. 1967 yılından bu yana kadınlar için çok şey değiştiyse de daha kat edilecek çok yol olduğuna inanıyorum. Bunun doğumla başladığını düşünecek olursak tüm insanoğlunun ilk öğretmeni kadındır. Pek çok özelliği içinde barındırması dolayısı ile günümüzde en zor işlerin bile üstesinden gelebildiğini görebiliyoruz. Çünkü O bir anne, O bir Öğretmen, O bir Başbakan, O bir Asker, O bir Polis, O bir Tır Şoförü, o bir Nalbant O bir Sanatçı, o bir Maratoncu daha onlarca, yüzlerce, meslekte, kademede artık günümüz koşullarında kadının hayat akışında daha aktif ve farklı yerlerde görebiliyoruz. Yeterli mi? Hayır. Hala doğuda kırsalda okuma, yazma bilmeyen hayatın akışına katılmak isteyip de katılamayan onlarca yüzlerce binlerce kadın var. Bu kadınları hayatın içine almak için daha ne yapabiliriz kısmını planlayıp uygulanmaya koymak gerekiyor. Ve her şeyden önemlisi kadına şiddeti ortadan kaldırmak içinde yol kadını eğitmekle başlıyor. Çünkü erkeği de eğiten ilk kadın öyle değil mi? Kadınlara her alanda daha fazla eşit hak verildiğinde her şeyin üstesinden gelebildiğini gösteriyor.

 Tüm kadınların 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü’ nünü kutluyorum. 

“ Kadınları önü açılırsa ve imkân verilirse her şeyi yapabilirler”.