Kavgasız ve savaşsız bir dünya mümkün mü! İnsanların bir birlerini kıskanmadıkları, yargılamadıkları, yüze gülüp arkasından dedikodu yapmadıkları, hoş görülü ve saygılı davrandıkları, bilgi ve becerileriyle, birbirlerine destek olabildikleri bir dünya mümkün mü!

Dedikodu dediğimiz aslında tespitlerimizi ve bilgilerimizi paylaştığımız bir sohbet zamanı, adını bilgi paylaşımı olarak değiştiriyoruz. Bu bilgi paylaşımlarına, zannetmeler ve yargılamalar dâhil edilirse, ipin ucu kontrol edilemeyen yönlere gidebiliyor. Sonrasında insanlar birbirlerinin yüzüne bakarken utanır hale gelebiliyor maalesef.

Her konu da hepimizin bir fikri var. Daha çok farkındayız hayatın ya da farkındaymışız gibi yapıyoruz. Her yeni güne umutla ve şükürle uyanıyoruz. Umut; bize gayret veriyor. Gayret ettikçe var oluyoruz. Daha az şikayet, daha çok gayret ve sabır açıyor yolumuzu, biraz da sakinlik. İstediğin kadar koştur, zamana yetişmek pek mümkün değil. Ne kadar üzülsen de, üzülerek hiçbir şeyi çözemiyorsun kendini hasta etmekten başka. Her şey olacağına varıyor, sen istediğin programı yapsan da.

İnsanları kandırabileceğini düşünenler ya da kendini çok akıllı, karşısındakini aptal yerine koyanlar, öncelikle kendilerini kandırdıklarını, bir gün anlayacaklar. Dürüst olabilmek bu hayatta, bir Erdem’dir. İnsana huzur verir, başınızı yastığa huzurla koyarsınız. Vicdanınız rahattır. Kuş gibi hafif olursunuz. Artık hayatla kavga zamanı değil bu zaman. Ve hayat paylaşınca anlam kazanır her haliyle. Acıyı, tatlıyı, aşını, bilgini, deneyimini, sevincini, üzüntünü paylaşma zamanı.  Zannetmelere, yanlış anlamalara, ahkâm kesmelere, küsmelere, kırgınlıklara zaman yok bu kısa hayatta. Sahip olduğumuz, Ailemize, Dostlarımıza, Arkadaşlarımıza, Sağlığımıza Şükürler Olsun.

29 Ekim Cumhuriyet Bayramımız Kutlu Olsun Türkiye.