Barınma, kuşkusuz en temel ihtiyaçlardan biri. Ancak bugün yalnızca kirayı ödemek, yaşamı sürdürebilmek için yeterli değil. Bir ev kiralamak artık sadece kira bedelinden ibaret değil.

Gıda, su, elektrik, ısınma ve günlük yaşam giderleriyle birlikte değerlendirildiğinde her geçen gün daha ağır bir ekonomik yük hâline geliyor. Bu nedenle kiracılar artık “bu evi tutabilir miyim?” sorusundan çok, “bu evde yaşayabilir miyim?” sorusunu soruyor.

2021 yılı öncesinde kira artış oranları çoğu zaman %10 seviyesini dahi zorlamazken, 2026’ya gelindiğinde yıllık %30–50 bandında artış ihtimali kiracıları ciddi biçimde ürkütüyor.

Gelir artışlarının gıda ve kira fiyatlarıyla aynı hızda yükselmemesi, kiralık konut arayışında olanları daha temkinli davranmaya itiyor. Bugün kiracılar yalnızca bugünkü kira bedelini değil, önümüzdeki 3–4 yıl içinde bu yükü taşıyıp taşıyamayacaklarını hesaplayarak karar veriyor.

Bu temkinli yaklaşım, piyasada beklenenin altında gelen kira teklifleri olarak karşımıza çıkıyor. Ancak bu durum, piyasanın durgun olduğu anlamına gelmiyor; aksine kiracıların artık duygusal değil, matematiksel kararlar aldığını gösteriyor.

Son yıllarda 20.000 TL seviyesinden kiraya verilen birçok konutun, kısa sürede kendi piyasa değerinin çok üzerinde bedellerle oturulur hâle geldiğini görüyoruz. Bu artışlar çoğu zaman konutun niteliğinden değil; dönemsel sınırlamalar, üst üste yapılan artışlar ve gecikmiş piyasa dengelenmesinden kaynaklanıyor. Kiracılar bu yükü taşımakta zorlanınca daireler boşalıyor; ancak boşalan konutlar, geçmişte yükselmiş kira bedelleriyle yeniden kiralanamıyor.

Bu noktada ev sahipleri önemli bir gerçekle yüzleşmeli……………
Gelen teklifler düşük değil; piyasanın bugün taşıyabildiği, sürdürülebilir rakamlar.

Kira piyasasında denge, en yüksek rakamda değil; devamlı ödenebilir bedelde kuruluyor. Kısa vadeli yüksek kira hedefleri, orta vadede boş kalan dairelere ve kaçınılmaz fiyat revizyonlarına dönüşüyor. Çünkü piyasa artık çok net bir mesaj veriyor:
Kiracılar bugünü değil, yarını satın alıyor. Ev sahipleri ise mülklerini değil, gelirin sürekliliğini yönetmek zorunda.

Sonuç olarak; kira piyasasında kalıcı denge ne baskılayıcı sınırlamalarla ne de gerçeklikten kopuk beklentilerle sağlanabilir. Çözüm; gerçek verilere dayalı fiyatlama, şeffaf iletişim ve profesyonel danışmanlıkla mümkün.

Çünkü bugün çok net görüyoruz ki:
Boş kalan ev, yüksek kira değil; yanlış fiyatlamanın sonucudur.

Hayırlı Ramazanlar Olsun Hepimize………Yaşanabilir bir Türkiye’de