"Camilerin en çok sizleri nesi etkiliyor" diye sorsam, sanırım birçok kişi farklı düşüncelerini kendine göre söyler…

İzninizle ben başımdan geçen bir yaşanmışlığı anlatarak düşüncelerimi aynen şöyle aktarayım…

Bir kaç sene önceydi. İlçemizde tanınan bir büyüğümüzün cenazesi cumaya denk geldiği için önce camide cuma namazı kılındı. Camide saf tutarken önümde ve arkamda her birini farklı siyasi partilerden tanıdığım kişiler, sol yanımda küçük bir çocuk, sağ yanımda mahallede ki okulun müdürü, müdürün önünde öğrencisi, sol yanımdaki çocuğun arkasında da Kaymakam saf tutmuşlardı.  Saf tutan herkesin, birbirlerine iltifat veya kibirlik yapmadan hatta bu türlü dizilişin belki de farkında bile olmadan huşu içinde ibadetlerini yerine getiriyor olmaları…

Camilerin şekli, büyüklüğü, manevî etkisi bir yana bundan güzel bir görüntü var mı acaba!

Osmanlı padişahlarının bazıları kılık kıyafetini değiştirmiş bir biçimde halkın arasına karışarak gezdiklerini çoğumuz en azından okul zamanı öğrenmişizdir. Örneğin Dördüncü Murad, Üçüncü Osman, Üçüncü Mustafa, Birinci Abdülhamid bunlardan birkaçıdır. İkinci Mahmud’un bazı Ramazan akşamları tebdili kıyafet Dolmabahçe Sarayı'ndan ayrılıp Sultanahmet tarafına geçtiği, bazen de gündüzleri camileri dolaşıp, hafız ve vaazlar dinlediğini,  3. Selim'in de genellikle tebdili kıyafet ile halkın arasına karıştığı ve Fatih camisine gittiği vs. kitaplarda yazar.

Birde gelelim günümüzdeki ülke yöneticilerine...

Osmanlı özentisi içerisinde dillerinde Osmanlı padişahlarını eksik etmeyen bazı liderler sanırım padişahların özellikle sefere çıkışlarına özenmiş olacaklar ki,  cuma günleri camiye gitmeleri sanki sefere çıkar gibi... Konvoy hâlinde onlarca araç ve yüzlerce görevli eşliğinde camiye gitmeleri... Tâbi ki gideceği caminin yönüne doğru yolların kapatılması, saatler öncesinden caminin kontrolünün yapılması ve kontrolden geçen kişilerin içeri alınması... vs.

Ve olmazsa olmazı!.  Her cami çıkışı, daha cami avlusunda olmalarına rağmen kameralar karşısında maneviyatı bırakarak siyasi demeç verilmesi.  Hatta bazen caminin içinde bile!!

Ben burada frene basıyor ve gerisini sizin düşüncenize bırakıyorum. Atatürk'ün o güzel söylemi ile de bu ayki köşe yazımı bitiriyorum.

"Din gibi temiz bir duygu, politika gibi kirli oyunlara alet edilemez. Din, ait olduğu yerde, temiz vicdan sahnesinde yaşanmalıdır." ...

Bana vakit ayırdığınız için teşekkür ederim…