Bugün bir betimleme ile yola çıkmak istiyorum. Çınar ağaçları herkesin bildiği gibi heybetli ve ulu ağaçlardır. Bu heybetleri nedeni ile de bende güvenin, hayata tutunmanın, metanet ve sabrın sembolü olmuşlardır hep. Öyle mağrur ve öyle güven verici duruşları vardır ki;

İnsan büyüklükleri karşısında hayranlıkla saatlerce seyredebilir onları. Uzun ömürlü olmalarından olsa gerek bilgeliği çağrıştırır yine. Sabır vardır, metanet vardır, ağır ağır büyür boyuna doğru, boyunu büyütürken gövdesi de genişler, salar köklerini en derinlere toprağını kucaklar gibi hayata tutunur. Görkemli gövdesiyle güven hissi uyandırır, yaslanmak istersiniz gövdesine, dinlenmek bir “oh” çekmek, yüklerinizden, ağrılıklarınızdan kurtulmak; kim zaman soğuğun ayazında rüzgârı arkanıza almak, kimi zaman da yazın sıcağında içinizdeki esinti olur yapraklarıyla serinlersiniz. Dokunmak isteriniz sarılmak, pürüzlü gövdesine. Girintili çıkıntılı dokusu, gövdesindeki kabuksu detayları tecrübelerini anlatır. Kimi yerleri soyulmuştur. Kimi yerinde ise öyle kalın kabuklar vardır ki; yaşanmışlıkların acılarını,  izlerini saklar gibidir onun altında.  Kalmıştır onlar öylece bedeninde. Derin çizgileridir sanki hayatın gövdesinde bıraktığı bu kabuklar.  Onların altından içine girmek, korunmak, gizlenmek, saklamak ihtiyacını uyandırır sizde. Dalları yaprakları en tepelerdedir çocukları gibi tepesinde taşır onları. Öylesine korur onları bir baba gibi Çınar ağaçları…

Öyle bir sarsıntıda yıkılıp gitmezler. Buradayım her daim yanındayım der gibidir bana olan hissiyatı.

Bende Babadır Çınar ağacı bu hisle birleşir. Gözlerinizi kapatıp Babanızı bir Çınar ağacı olarak düşündüğünüzde nasıl da özdeştir. Babanız hep özeldir, büyüktür herkesten daha uludu. Boyu kısa bile olsa heybetlidir hep. Sizin ulu ağacınızdır o. Herkesten güçlüdür. Hayatın zorluklarına her daim karşı durur. Sizi tepesinde taşır, yüzündeki kırışıklıklar, saçındaki aklar kabuklarıdır, hayatın tecrübeleridir. Hep yaslanmak istersiniz zor zamanınızda kucağına sığınmak içine saklanmak. Gittiğinde büyük yokluk, yoksunluk hissedersiniz. Artık içine girip saklanacağınız sizi koruyan o heybet yoktur ve sırtınız artık hiç zaman ısınmaz.

Hayattayken herkesin kıymetini bilmek, değerini vermek gerek.

Babama olan tüm özlem ve hasretimle babam nezdinde;   hayatta olan ve bu dünyadan göçüp giden tüm babaların Babalar günü kutluyorum.

Çınarım… Babam… Süleyman Gündüz’ e ithaf en.

Yazıyı okuduktan sonra ana sayfadaki Çınar şiirimi dinlemeyi unutmayın.

Sevgiyle kalın.