Hangimizin aklına gelirdi, bunca olumsuzluğu hangimiz düşünürdük ki, hiç ölmeyecek gibi yaşadığımız şu dünyada bir an sonrasını bilemeyecek kadar kendimizi kaybetmiyor muyuz?

Eskiden, çok değil otuz yıl evvel kavga eden arkadaş, kardeşlere şöyle seslenirdi büyüklerimiz.

--Ne o kedi köpek gibi kavga ediyorsunuz..!! Demezler miydi?

Hayır diyeniniz yok sanırım. Sadece bu mu?

Kapıları acık evler, söz ile yapılan ticaretler, evine aş-ekmek götürecek işverene sadakat, imece usulü yardımlaşmalar, hastalanan komşusuna koşanlar, kısacası Hayat dayanışması bitti…

İhanet ve saygısızlık için adeta yarışan bir toplum olduk…

Bu kötü örnekleri çoğaltabiliriz, mesela tüm olumsuzlukları öğretircesine her akşam evlerimize gelen Dizi oyunlar...

Dijital çağ ile birlikte daha da zirve yapan yaşam zorlukları hemen herkesin boynunda, oysa her birimizin yediği üç tabak yemek içtiği hemen hemen aynı miktarda sıvı. Yani gökdelen dolusu yiyecek olsa yiyemezsiniz bozulur, kıyafet olsa modası geçti diye giymeyiz.

Ve bir arkadaşım söyle bir video çekip yollayınca bu yazıyı yazmaya karar verdim. Komşusunda kahvaltıya giden arkadaşım, gittiği arkadaşının  bahçede oynayan kedisi ile köpeğinin videosunu bana yolladı..

kedi ısrarla köpeğin bacaklarına sarılıyor köpek kendi etrafında oyunlarla dönüyor, belli ki kedi o yırtıcı tırnakları yerine patisinin en yumuşak kısmı ile oyununu yapıyor, bunu hisseden köpek de aynı şekilde karşılık veriyor..

Yani, eskilerin kalıplaşmış Kedi-Köpek kavgası klişesini taca atıyorlardı.

2020 yılı hepimiz için, hatta Dünya için bir kabus oldu... COVİT-19 bu yılın en can alıcı Virüsü. Doğal afetler, depremler, seller, toprak kaymaları, yıldırımlar, deniz faciaları, trafik kazaları vb.vb.. hepsinin dışında gözle görülmeyen bir Mikrop hayatı felç etti..

Etti etmesine ama insanların aksine birbirine anlayışla yaklaşan hayvanların aksine birbirine eziyet eden, sevgisiz, saygısız, doyumsuz hatta Hadsiz insanlar çoğalmaya başladı..

Hadsiz derken…

Köyünde çoban iken şehre gelen birine köyünün işadamlarından biri iş verir, bu sayede düzen kuran ve meslek edinme şansı bulan şahıs beş yıl sonra aldığı düzenli maaş ve babasının desteği ile ev sahibi olur, çalıştığı iş yerinin desteği ile donanımını da sağlar. beş- on derken işveren ona anahtar teslim eder, öyle ya köylüsü ve hatta akrabalık ta var. İnsanoğlu bu ya şeytana uymaya hazır. mesai arkadaşlarının çalıp çırpmalarına göz yumar, hatta eşlik de eder,  15.yıla gelindiğinde şirket zarar eder, uzun mücadeleler sonunda işveren her şeyini kaybeder..!!

Köylüsü ve diğerleri aynı sektörde çeşitli yerlerde çalışmalarına devam ederler, yani kaybettikleri bir şey yoktur. Zamanı geldiğinde de emekli olurlar. Hakları da lakin, emeklilik süresinde ihanet ettikleri işyeri ve bütün malını mülkünü kaybetmesine sebep oldukları işvereninde bunda payı olmasına rağmen günün sununda helallik söz konusu olduğunda hala HADSİZLİK yapacak kadar Cahildir.

Bu hikayeden yola çıkarak,

İnsanın insana yaptığını hiç kimse yapmaz. ne covid-19 nede diğerleri…

Önce HAD bilmek lazım..

Saygılarımla