Öncelikle Malatya ve Elazığ’da deprem felaketi nedeniyle yaşamlarını yitirenlere Allahtan Rahmet, yaralılarımıza ise şifalar diliyorum.

Deprem konusunda yıllardır mesleğin uzmanları konuşur dururlar, lakin izlenen açık oturumlarda genelde bu uzmanlar pek anlaşamazlar. Bu sebepten yayıncılar da meslek uzmanlarını iki gruba ayırarak konuk etmekteler.

Bir grup akademisyen deprem yakında kapımızı çalacak diyor, diğer bir grup ise bilmem kaç yıl deprem tehlikemiz yok diyor. Halk olarak bu meslek mensuplarının yarattığı kavram kargaşası zaten yaşam boyu vatandaşların kimyasını bozmakta.

Bu tartışma bile maalesef otoriteyi elinde bulunduranlarca farklı değerlendiriyor. Deprem kapıda diyenlerin yarattığı handikap ile uzağımızda diyenlerin yarattığı handikap aslında aynı kapıya çıkmakta.

Kapıda da olsa, uzakta da olsa önlem adına yapılan elle tutulur bir çalışma yok, ülke genelinde depreme dayanıksız binaların tehlikesi bilinirken, olası deprem anında açık kalması gereken yollar, bir şekilde açık tutulmayıp, hatta bazılarının üzerinde oto park işletmeciliği yapılırken, deprem bilgilendirmeleri adeta angarya çalışmalar olarak algılanmakta.

Geçmiş dönemlerde oluşan deprem fonlarının amaç dışı kullanıldığı söylevleri hala güncelliğini korurken, çok ciddi ve radikal kararlar alıp kaçınılmaz deprem felaketlerinde daha az can kaybı ve hasar elde etmek varken bu çalışma da laf olsun diye yapılmakta.

Birçok devlet dairesi binaları yapılışından kısa bir zaman sonra yeniden tadilattan geçirilmekte, aslında bu binalar ciddi kontrol edilse bu kadar kısa zaman içerisinde deforme olma şansları olmaz.

Yani yaşam mücadelesinin öncelik içerdiği hizmetler daha ön plana çıkartılarak yapılmalı, deprem olduğunda tabi ki devletimiz mağduriyetleri gidermek zorunda, gideriyor da, bunda sıkıntı yok. Sıkıntı yaralar sarılıp yaşanan deprem yıl dönümlerinde anılmaktan öte bir çalışma yapılmamışsa her geçen süre içerisinde yaşanan felaketlerin can ve mal kaybı açısından faturasının büyümesinin önüne kimse geçemez.

Yaralar taze, bu sebepten detay yapmak istemiyorum. Kısaca yazımın başlığında da olduğu gibi kalkınma projeleri yaşam mücadelesinin önüne geçmemeli.