Ramazan Bayramı’nı coşku ile karşılamaya hazırlanırken Şehri Ramazan’a veda etmenin hüznünü bir arada yaşıyoruz. Her Ramazan ayında olduğu gibi; Ramazan kültünü doya doya yaşamaya çalıştık. Gündüz oruçlar tuttuk; geceleri sahura kalktık. Akşamları teravihler kıldık. İftar davetlerinde dost ve arkadaşlarımızla görüşüp hasret giderdik. İmkânlarımız ölçüsünde ise fakirlere yardım edip, muhtaçları hatırladık. Ramazan’da, özetle maddi ve manevi huzur ve mutluluğu bir arada yaşadık.

          Sevgili Gönül Dostları,       

          Bayramlarda neler yapmalıyız?

          Bayramları tatil yaparak değil de aile büyüklerimizi ziyaret ederek geçirmeliyiz. Atalarımızın mezarlarını ziyaret edip Fatihalar okumalıyız. Ve en önemlisi güzel bir Ramazan Bayramı geçirmek için elimizden geleni yapmalıyız. Bayramı, milli ve manevi kültürümüzün temel taşı olarak yaşayıp yaşatmalıyız.

         Bayram deyince insanın gönlü bir hoş olur. Acı tatlı anılar göz önüne gelir. Bayramlar üzerine yazılmış edebi eserler, şiirler, kitaplar ve romanlar, belgeseller, filmler bu manevi hazzı yaşarken yaşatmak içindir.

        Mübarek Ramazan-ı Şerif Bayramı’nın insanlık alemine huzur ve barış, Türk-İslam coğrafyasına birlik ve beraberlik getirmesi ve en önemlisi de ülkemiz üzerinde oynanan sinsi Bizans oyunlarının bozulmasına vesile olması duasıyla tüm okurlarımın Ramazan Bayramı’nı tebrik ediyor; sözlerimi, Yahya Kemal’in Süleymaniye de Bayram Sabahı şiirinden bir bölümle tamamlıyorum.

Süleymaniye`de Bayram Sabahı

Artarak gönlümün aydınlığı her saniyede

Bir mehabetli sabah oldu Süleymaniye`de

Kendi gök kubbemiz altında bu bayram saati,

Dokuz asrında bütün halkı, bütün memleketi

Yer yer aksettiriyor mavileşen manzaradan,

Kalkıyor tozlu zaman perdesi her an aradan.

Gecenin bitmeğe yüz tuttuğu andan beridir,

Duyulan gökte kanat, yerde ayak sesleridir.

Bir geliş var!.. Ne mübarek, ne garip alem bu!..

Hava boydan boya binlerce hayaletle dolu...

Her ufuktan bu geliş eski seferlerdendir;

O seferlerle açılmış nice yerlerdendir.

Bu sükunette karıştıkça karanlıkla ışık

Yürüyor, durmadan, insan ve hayalet karışık;

Kimi gökten, kimi yerden üşüşüp her kapıya

Giriyor birbiri ardınca, ilahi yapıya.