Bazen bir yola çıkarsınız, yolun sonu gözükmez belki ama inançla yürürsünüz, dağları tepeleri ovaları geçersiniz, yol boyunca size birçok eşlik eden olur. Bakarsınız ne çok insanla hemfikirsiniz daha mutlu, daha emin adımlarla yürürsünüz.

Bildiğiniz tüm doğruları heybenize yükler yürümeye devam edersiniz, her durakta bol sohbet bol doğru bol vicdan rahatlığı bırakır, bıraktıkça çoğalır yalnızlığınızı unutursunuz, hatta eşinizi çocuklarınızı görmez olur, bildiklerinizi anlatmak yeni bir el sıkmak için içinizdeki memleket aşkıyla coğrafyamıza hayran ola ola yürürsünüz.

Vakit nakit harcanmış demezsiniz, vicdan dersiniz yürürsünüz. Elbette hep doğru değilsiniz, akıl akıla eklendikçe çıkmaz sokaklara girip aynı hızla geri koşarsınız. Zaman kaybetmenizde bundan ileri gelir fakat yoldan geri durmazsınız. Umarım hatalarınızdan da ders çıkarırsınız. Çünkü bu yol dikenli, bu yol çok meşakkatli öngörülerinize güvenin, başka da kimseye güvenmeyin. Türkiye’nin dört bir yanını gezdiğiniz mitinglerinizde, özellikle gençlere olan güveninizi çok takdir ettim. Belli ki, gençlerde sizi çok sevdi. Siyasi konjonktür artık sizin içinde, yola devam der, siz yola nasıl devam edilir sözde değil özde nasıl yol olunur, yolcu olunur umarım yedi düvele gösterirsiniz.

Gün gelir yolu sizden önce bitirirler, önüme set çektiler dersiniz dinlemezler. Bu işi bir müsabaka olarak görüp, önemli olan netice derler. Yine de tebrik edersiniz, erdemli olmaktır bu, öğretirsiniz. Gıptayla izler öğrenirler. Medeni olmak, siyasetin içinde yetişmek insana farklı bakış açıları, alternatif kaynaklar sağlıyormuş bu seçimde görmüş olduk. Düşününce, bir aday iktidarı ancak bu kadar zorlayabilirdi.

Ve şimdi "koltuk sevdamız yoktur" diyenlerin, bunca doğruyla yola çıkan bir adama destek olması gerekmez mi?