Ülkemizin siyasi dalgalarına akıl sır ermez oldu. TBMM de mikrofona gelen Milletvekilleri aynı ses tonu ve aynı ortak paylaşımla; Pensilvanya demekten bıkmazken, iktidar cephesinden operasyonlarla ilgili “Suçluysa en yakın kardeşimiz de olsa kolumuzu keseriz” diyen Başbakan inceden inceye mesajını tazelemiş oldu.

Gündem iktidar odaklı o kadar dolu ki, muhalefetin kendi içinde yaşadığı sıkıntılar medyada neredeyse hiç yer bulmadı. Cumhuriyet Halk Partisinin içi kaynarken, tepeden İl Başkanları değişirken, İlçe başkanları yeniden seçime girerken, İktidar tarafından Şişli'yi yönetemeyenler Ülkeyi hiç yönetemez cümleleriyle hatırlatılan konu, Emir Sarıgül'ün görevi bırakmasıyla durulmuş gibi...

Olayların medya boyutu oldukça kafa karıştırıcı şekilde ilerlerken, köşe yazarlarının özellikle birilerini ak'lar şekildeki yazıları, inandırıcılığın dışında uzaktan komik görünüyor.

Bunu da biliyor muydunuz?, şunu da ilk kez ben açıklıyorum tarzındaki köşe yazıları çokça manidar. Kimi, kimin, neyi, nerden bildiğini sorarlar, cevap alamayınca balon yazılarınız sönüverir maazallah.

Zamanında kardeş kardeş geçinip gidenlerin, şimdi sözleriyle birbirlerine göndermeler yapmaları, kim haklı kim haksız diye düşündürürken, gerçekleri gölgeleme metodu olabilir deyip, izliyoruz.

Denize düşen yılana sarılır ya da düşmanımın düşmanı dostumdur vaari siyaseten atılan adımlar, yakın zamanda beklenmedik kayıplar doğurabilir.

Elbette felaket tellalı olmak istemem ama hal böyleyken öngörülerin çıktığı kapıyı seçememek mümkün değil.

Tabanını göz ardı ederek, partinin ideolojik duruşuna tamamen ters birini ya da birilerini gereksiz yere korumak, kollamak, birilerine güç kaybettirirken diğerine güç kazandırmaz. Gemiye bindiler bir kere, ya tüm siyaset arenası birlikte batar, ya da bu tufandan dimdik çıkılır ve kendi çirkinliklerinden midesi bulananları sakin sakin izlerler.