Bir proje, sadece ortaya çıkan sonuçtan ibaret değildir. O sonuca ulaşıncaya kadar ortaya konulan fikirler, katkılar, emekler ve ortak akıl da o projenin gerçek değerini oluşturur.

Özellikle kamu kurumları, yerel yönetimler veya özel kuruluşlar bir projede yerel basın ile iş birliği yapma iradesi ortaya koyuyorsa, yerel basını yalnızca duyuru ve tanıtım aşamasında hatırlamak doğru bir yaklaşım değildir. Çünkü basın, sadece yapılan işi kamuoyuna aktaran değil, aynı zamanda bulunduğu bölgenin dinamiklerini bilen, fikir üreten ve sürece katkı sağlayan önemli bir paydaştır.

Bir projede “basın bizim yanımızda” algısı oluşturulup, karar ve uygulama süreçlerinde basına hiçbir alan açılmıyorsa, projenin başlangıcında fikirlerinden yararlanılan, sonunda ise sadece görüntü vermesi beklenen bir anlayış ortaya çıkar. Bu yaklaşım, gerçek bir ortaklıktan çok tek taraflı bir kullanım algısı oluşturur.

Elbette her kurumun kendi çalışma yöntemi olabilir. Ancak bir kurum bir projeyi yerel basınla birlikte yaptığını ifade ediyorsa, o basının sadece final fotoğrafında değil, projenin düşünce ve uygulama aşamalarında da yer alması gerekir.

Yerel basının desteğini, sadece kendisine gönderilen materyali yayınlayan bir anlayışla ilerlemek olarak tercih ederler olabilir. Ancak “Ben bu projenin içindeysem fikrimle, emeğimle ve sorumluluğumla varım” diyen yerel basın paydaşlarını dışarıda bırakıp, hali hazırla proje ilerletip sonrasında ortaklık görüntüsü vermek doğru değildir.

Çünkü gerçek iş birlikleri, isimlerin yan yana yazılmasıyla değil, fikirlerin ve emeklerin yan yana gelmesiyle oluşur.

Bir projede paydaş olmak, sadece sonunda davet edilmek değil, başından sonuna kadar değer görmek ve sürecin bir parçası olmaktır.