Geçtiğimiz günlerde gittiğim bir restoranda yemek yerken yan masa da ki görüntüye gözüm kaydı. Gelen yemeğin tadına bakmadan önce hemen fotoğrafını çekip hangi en iyi filtre ile nasıl daha güzel ve daha çok beğenilirim üzerinden başlayan paylaşım sonrası ekrana takılı kalan gözler ve akıllar…

Bu görüntü sonrasında aklımda uyanan şu oldu. Biz ne ara anı yaşamak yerine yaşadıklarımızı kanıtlamak ve bunun başkaları tarafından onaylanmasını bekleyen köleleri olduk.

Bu beğenilerin beynimiz de yarattığı anlık ödüllerinden doğan dopamin(mutluluk hormonu) bizi anı yaşamaktan çok belki de hiç tanımadıklarımızın beğenisine köle yaptı. Özsaygımızı insanların ekran kaydırırken ki attığı çift tıklamalara endeksler duruma takılı bıraktı. Beğeni almadığında ise nasıl mutsuz ve değersizlik hissine gömülür ve hatta o medyayı silme hissi ile öz değerimizin nasıl da algoritmaların insafına kaldığı noktaya geldiğinin farkına varmadık. Görünüşte herkes mutlu, herkes en şık, herkes en başarılı anını paylaştığı dünyada sıradan gününü yasayan insanların kendisini görünür hissetmesinin altında yatan yetersizlik hissi mi?

Eskiden penceremizi konuşumuza acarken şimdi tüm dünyaya acıyoruz ve herkesin evi bizden daha güzel, daha düzenli,  daha mutlu ve başarılı. Başkalarının bizi ne kadar onayladığına bakmaktan kendimizi ne kadar onayladığımız unuttuk.

Çağımızın geldiği noktaya bakacak olursak bu yazdıklarımdan sosyal medyayı kapamak fikri çıkmasın bundan ziyade filtrelerin arkasına saklanmak yerine gerçek kendimizi sevmek, anı ve sevdiklerimizle yaşayacağımız anların hafızamızda bırakacağı dopamine kendimizi odaklayarak beğeni butonlarının bizi yönetmesine izin vermemek daha doğru bir yaklaşım olacaktır.

Günün sonuna telefon ekranı karadığında kara ekrandan yansıyan yüz ne kadar beğeni alırsa alsın dünyadaki en benzersiz ve en gerçek şeydir. Aslında kendimize olan saygımızı dijital parmağın yukarı kalmasına bağlamadığımız gün gerçekten özgürleşeceğiz.

Çünkü en büyük onay başkalarının ekranında değil kendi ekranımızda gizlidir.

Yüreğinizdeki sevgi merhametinize ışık olsun. İyi Günler