Bazı insanlar geride sadece eserlerini değil, gönüllerde bıraktıkları izi de emanet eder...

10. Beykoz Şiir Akşamı’nı bazı sebeplerden gerçekleştiremediğimi, birebir gerçekleştirdiğimiz serbest bir sohbette öğrenince, hemen çalışmalarına başla diyerek desteğini gür sesle dile getirmesi, yaşantımda çok özel bir anı olarak kalacak.

Beykoz Şiir Akşamı'nda davetimizi kırmayarak aramızda bulunan, okuduğu şiir, samimi sohbeti ve gelecek yıl için verdiği sözle hepimizin gönlünde ayrı bir yer edinen kıymetli büyüğüm, İsmet Acar'ı rahmet ve minnetle anıyorum.

İsmet Babanın Beykoz’da katıldığı son Kültür Sanat etkinliği, kendisinin sponsor olduğu, alt yapısını bizzat hazırladığım Beykoz Doğuş Haber Gazetesi’nin düzenlediği 10. Beykoz Şiir Akşamı olacağını nereden bilebilirdim ki.

Ordu'da bulunduğum için son yolculuğuna uğurlayamadım. Oysa şiir akşamımızın ardından, Atatürk'e duyduğu büyük sevgiye karşılık çok mutlu olacağını düşünerek, teşekkür niteliğinde hazırladığım Atatürk portreli bir puzzle çalışmasını kendisine takdim etmeyi çok istemiştim. Hastanede olduğu için bunu da gerçekleştiremedim. Nasip olmadı...

Bugün o geceye ait görüntüleri yeniden izlerken, salonda oluşan o sıcak atmosferi, babacan tavrını ve şiirini dinleyen yüzlerdeki tebessümü bir kez daha yaşadım.

Tek tesellim tüm insanlığa, Beykoz’a ve özellikle Artvin’e kazandırdıklarını bilen, zaman zaman görüştüğümüzde ders niteliği taşıyan sohbetlerinin yaşantım da önemli bir kılavuz olacağıdır.

Mekânı cennet, makamı âli olsun.

Geride bıraktığı iyilikler ve güzel hatıralar ise yaşamaya devam edecek...