Hiç kendinizi düşündünüz mü, diye sorsam. Ooo çoook dediğinizi duyar gibiyim. Bu hayatta insan kendini düşünmeden nasıl yaşayabilir ki, dediğinizi duyar gibiyim. Günlük yaşamda ilk önceliğiniz, yapmak İstedikleriniz, giyim kuşam, yemek içmek, gezmek, keyif yapmak… spor ve özel zevkleriniz.

Ne çok değil mi?

Sadece bunlar da değil, planlarınız programlarınız. Ve tabi, kendinize özgü duygu ve düşünceleriniz. Bütün bunlar her insanın kendince istekleri, arzuları...ve gelecek... Sizce kendini bilmek bunlarla sınırlı olabilir mi?

Elbette hayır. Biz kimiz, neyiz, aile ve toplumdaki yerimiz, çevreye verdiğimiz intiba, ilk bakışta önemli değilmiş gibi gelebilir ama yarınımızı tahmin edemediğimiz bu hayatta o kadar önemli ki, sadece önemli olsa iyi, çok da değerli.

Şimdi size bir soru; hiç dışarıdan birine, fiziksel ya da duygusal temasınız olmayan ama sizi uzaktan da olsa bilen birine kendinizle ilgili soru sorduğunuz oldu mu? Tabi ki bu soru sıradan birine yöneltilememeli. Sizi uzaktan da olsa takip eden, toplum içinde gören, davranış ve tutumlarımızı inceleyen birine sormak gibi... İnsan bu hayatta başarılı olabileceği kadar pek çok da yanlışlık yapar, eksiklikleri olabilir.

Tamda burada öz eğitim ön plana çıkıyor, öğrenimden çok eğitim. Aile eğitimi, elbette bununda yetmediği erişemeyeceği alanlar olacaktır. İşte tam burada samimî ve iyi niyetli insanlara dost ve arkadaşlara ihtiyacı vardır. Tüm bunlara sahip olmanın ve bunu olumlu değerlendirmenin en verimli tarafı hem kendini hem de haddini bilmektir.

Nasıl ki, "Aslanın ormanın kralı olduğunu bilmesi gücünü bilmesi olduğu gibi suya girdiği zamansa timsaha kafa tutmayacağını bilmesi ise haddini bilmesidir " işte bu, haddini bilmektir...

Haddini bilmek içinse kendini bilmek gerekir. Toplumumuzun böyle insanlara şiddetle ihtiyacı olduğu gibi, gücü, onuru ve bilgi birikimleri ile örnek kişilikleri, bırakabilecekleri en büyük servetleri olacaktır.