“Düne kadar yaşıyordum. Geçtiğimiz günlerde neden olduğunu anlamadığım bir nefretle şiddete maruz kalarak bir insanoğlu tarafından öldürüldüm”

Hepimizin bildiği üzere geçtiğimiz günlerde toplumda infial yaratan bir hayvan cinayetine tanık olduk. Çok üzüldük, kahrolduk. Son zamanlarda artan şiddet olaylarına maalesef ki bu dilsiz ve kendilerinden sorumlu olduğumuz halde tam tersine eziyet ve şiddete maruz bıraktığımız bu canlarda dâhil oldu ve vicdanımızı sızlatan bir cezasızlık meydana gelmişti ki; hayvan sever ve gönüllülerin olayı gündemden düşürmemesi ile bu hatadan dönüldü ve yargılama tekrar başlandı. Bu küçük can için üzüntümüz geçmese de bir nebze olsun içimize su serpildi.  Umudumuz hak ettiği cezayı alması.  Hayvan Hakları Yasası yaptırımı ve cezaları ile yeterince caydırıcı mı? Değil. Kesinlikle yeniden düzenlenmeli. Bu kanunları çıkaran komisyonlarda kesinlikle hayvan severler yer almalı sadece görevlerini yapan memurlar değil. Bu canlar için çaba harcayan gönüllüler olmalı ancak o zaman gerçek gereklilikler düzenlenebilir. İnsani olarak diğer taraftan görevlerimizden biri de çocuklarımıza hayvan sevgisini aşılamak. Onlara karşı sorumlu olduğumuzu çocuklarımıza öğretmemiz gerek. Öncelikle hangi okula gideceğinden, hangi marka telefon kullanacağından, hangi marka ayakkabı istediğinden önce. Bu dünyanın sadece bize ait olmadığını anlatarak ve gün geçtikte yaşam alanlarının nasıl daraldığını öğreterek. Daha fazla merhamet ve daha fazla vicdan duygularını aşılayarak iyileşebiliriz. Başka türlü bu insanı yok oluştan kurulmak mümkün değil.

Kedi, köpek, kuş hiç fark etmez. Tüm Canlı’ nın ve Nebat’ın istediği sevgi sadece sevgi. Hayvan sevmeyen insan sevemez. Yüreğinizden sevgi hiç eksilmesin…

SAHİPSİZ

Siz sahipsizliği bilirimsiniz?

Nasıl bileceksiniz? Der gibiydiler

Sokak köpekleri

Meraklı sokuluşlarda sevgi dilencisiydi

Sanki bakan gözleri