Bu aybaşında özellikle Beykozlu şiir sevenleri sevindiren güzel bir haber geldi.

Neydi bu güzel haber...

Elbette ki; dokuzuncusu pandemi nedeniyle yapılamayan ve iki yıl ara verilen Beykoz Şiir Akşamları’na kaldığı yerden devam edileceği haberiydi…

Ozan Derviş’in çabası ve Beykoz Belediyesi katkısı ile şimdiye kadar sekiz kere yapılan Beykoz Şiir Akşamları birlikteliği bu yıl da 2 Aralık Cuma akşamı saat 19.00’da Soğuksu Yücel Çelikbilek Gençlik Merkezi’nde yapılacak.

Ben de bu güzel haberden ötürü bu ay ki köşe yazımda 8. Beykoz Şiir Akşamı’nda büyük bir heyecan ile seslendirdiğim şiirimi paylaşmak istiyorum.

Şiire geçmeden önce şunu söylemek isterim ki şiir seslendirmek daha doğrusu yorumlamak şiir yazmaktan daha zor ve heyecanlı bir durum. Hele birde şiir sever bir topluluk karşısında…

2 Aralık akşamı yine kendime ait bir şiiri okumak istesem de buna cesaret gösterebilir miyim... Bunu şimdiden söylemek zor!..

2 Aralık ola hayrola diyeyim ve bahsettiğim şiire geçeyim…

EY SEVGİLİ...

Bu aşk aldı beni benden,

Gönlümü kor, dilimi lal eyledi...

Aşkımı itiraf edemeyince,

Hasretini bana yoldaş eyledi

Bakışlarındaki o mana,

Umut çölümü derya eyledi...

Değmese de teni tenime,

Hayalini bile hayat eyledi

Düşmemiştim hiç böyle bir aşka,

Mazimi aldı yok eyledi...

Dün tükendi sandığım kalemi,

Şimdi bana "Yunus" eyledi…

Ey Sevgili...

Bir gülüşünü görmek için,

Sevdam beni "Ferhat" eyledi...

Gül gamzene bir buse için,

Bu aşk sabrımı "Mecnun" eyledi

Bana zaman ayırdığınız için teşekkür ederim…