Bir kaç sene önce sosyal medyada büyük ihtimalle foto montaj olan bir fotoğraf görmüştüm. Resim ve konuşma balonda yazı aynen şöyleydi…

İrice büyük bir ayı kendisine korkarak bakan küçük bir çocuğa eğilmiş ve "Korkma ben insan değilim" diyordu…

Aslında bu resim;

Kul hakkı yemenin, iftira atmanın, tecavüzün, sapkınlığın insan kimliğine yakışmayan ve affedilmeyecek ahlâkî, dinî günahlardan olduğunu ve hiç bir ibadetle, giyim kuşam tarzı ile temizlenmeyeceğini... vs. vs.

Sayfalarca anlatılacak bir yazıyı bir kare resim ve bir cümle ile anlatıyordu.

Ben de o anda, resmin bende yarattığı duyguları kalemim yettiği kadar şiir olarak kağıda yazmıştım. Fazla uzatmaya gerek duymadan bu ay sizlerle bu şiiri paylaşmak istiyorum.

"KORKMA BEN İNSAN DEĞİLİM"

Ey çocuk korkma benden!.

Bedenim büyük olsa da senden

Ben, bedeni büyüdükçe

Vicdanı küçülenlerden değilim!

Ey çocuk korkma benden!.

Anlamasak da birbirimizin dilinden

Aynı dili konuşarak kandırıp

Tecavüz edenlerden değilim!

Ey çocuk korkma benden!.

Vahşi görünse de ortamımız

Çiğ et ile doysa da karnımız

Yaradanın biçtiği görev dışında

Sapkınlık yapanlardan değilim!

Ey çocuk korkma benden!.

Yaksanız da evimizi barkımızı

Katletseniz de doğamızı

Kurutsanız da soyumuzu

Çocuklara zarar verecek kadar..

O “hayvan” dediğiniz

İnsan müsveddelerden

Hiç değilim!

Ey çocuk korkma benden!.

Çünkü ben "insan" değilim!

***

Bana zaman ayırdığınız için teşekkür ederim.

Sağlıcakla kalın…