İki yıldan fazla oldu, dünya ile birlikte Corona virüs salgını ile büyük bir sağlık savaşı veriyoruz. Bir yıl iki yıl ha bitti bitecek derken, aşı çare olacak diye umut ederken malumunuz olduğu üzere, bir iki derken üçüncü doz aşılamalar devam ede dursun etkisi devam ediyor.

Ne yazık ki;

Pandemi gerçeğini kabul etmeyen, aşı ya karşı ve alınan önlemlere direnenlerin yoğun bakımları doldurduğu haberlerini üzüntü ile takip ediyoruz.

Yapılan şehir hastaneleri ve Sağlık Bakanlığı başta olmak üzere tüm sağlık birimlerimizin insanüstü gayretleri sayesinde, nüfusları bizim Büyükşehirlerimiz kadar olan bazı Avrupa  ülkelerine  nispeten daha az kayıpla yaşıyoruz bu musibet hastalığı…

Bütün bunlara karşın;

Hayatımızın  en ama en önemli unsurunun ‘’sağlık’’ olduğunu yine de çoğu zaman unutuyor ve kırıp dökmeye, yakıcı yıkıcı ve de can alıcı olmaya devam ediyoruz..!!

Helalleşme..!!

İnancımız gereği çok ama çok önemli..

Lakin, hak ve hukukun sağlıklı temellere oturmadığı, doğru ve yanlışın, sana göre bana görelerinin olduğu ortamda, kendi menfaatleri uğruna, haksızlığa, iftiraya, çalıp çırpmaya göz yuman.!! Hatta ve hatta, elindeki gücü kendinden değil de başkalarından aldığı için haklıyı ve haksızı ayırt etmeyen, adaletli davranmayan işçisinden, memuruna, işvereninden, Vekiline!!! 

Tüm bu insanların cirit attığı ortamda;

Kimin haklı kimin haksız olduğunu ayırmak biz insanlara düşer mi?

Bence düşmez ..!

İçinde bulunduğu toplumun her geçen gün kenetlenip büyümemesine, kendisi gibi kendi değil de birilerinin adamı olanların önünü açan, enerjisini, kafasını halkın birlik bütünlüğü yanı sıra gelişip güçlenmesi için çaba sarf eden kişi veya kişilerin önüne, ‘’Makam zırhı ‘’ ile set çektiği halde, üzerinden yıllar geçip de hatasını göremeyen insanların son sözleri olmalı,

Helalleşmek..!!

Sadece insanlar mı ?

Yeryüzünde bulunan her canlı ve cansızın birbirinde hakkı vardır. Diğer taraftan yaşadığımız onca doğal afetler bir kısmı insanların kendisine verdiği zarardan kaynaklanmıyor mu?

İnsan olarak, doyumsuzluğumuz, hakkaniyetsiz oluşumuzun yanı sıra paylaşmayı bilmememiz de cabası. Hep bana Rabbena diyoruz böyle durumlarda değil mi?

Az da olsa zaman zaman vicdan yapıp hayır işlerine de el verenlerimiz yok değil... Yeter mi? Yetmez. Öyle ki bu dünyaya mal ve paranın bekçiliğini yapmaya gelenlerin de giderken bir çorap dahi götüremediklerini hepimiz çok iyi biliyoruz. Ama yine de yaşarken haklıya hakkını teslim etmeyi akıl edemiyoruz…

Daha ötesi;

Vatan, Bayrak, Ezan dediğimiz kutsallarımıza uzanan ellerin, kahpelerin binlerce ocağa düşürdükleri ateşe bile tavır koyamayanlar. Bu ülke ve kutsalları için canlarını veren şehitlerimiz, kendilerine doğrulan silahların baronları ile iş tutan, onları  Milletin Meclisine taşırken, menfaatlerini Ülke Bekasından önde tutmalarını affedecek, helallik nedir bileniniz var mı?

Bence yok..

İnsan, önce Vicdanı ile helalleşmeli…

Bunun için de, yaşarken Adaleti önce kendimizde tesis etmeliyiz. Zira bakarsınız bir gün Yüksek makamlarda bizler oluruz!! Bellimi olur..?

Menfaat ve koltuk için haklıyı haksız düşürüp günahına girmemeliyiz. Ekmek veren teknelerimize dört elle sarılmalı, daha iyi kazanmak ve insanca yaşamak için işimizi de layıkı ile yapmalıyız ki;

Hakkımızı arayabilelim..

Helalleşmeyi de hak edebilelim..!

Sevgi ve saygılarımla