Doğumdan ölüme dek hepimiz birileri bizi duysun anlasın isteriz. Sesimizi duyurmaya farklı şekillerde kendimizi göstermeye çalışırız.

Eşimiz, dostumuz, patronumuz komşumuz… Hayatın içinde bağ kurduğumuz herkes bir şekilde bizi anlasın diye devamlı bir anlaşılma arzusu içindeyiz.

Sadece kendi evreninden yaşama bakıp, sürekli anlaşılmayı bekleyerek önce kendimizi, sonra karşımızdakini, uzun vadede ilişkilerimizi yıpratan böylesi travmatik bir ruh hali ile huzurlu yaşamak maalesef ki mümkün değil.

**************************

Dürüstlük bir meziyet değil mecburiyettir.

Karşındaki insana "bak ben sana karşı dürüst oldum" deyip bunu bir meziyet ve sanki bir erdemmiş gibi sunmaya çalışmak son derece gereksiz bir savunmadır.

Gerçekten hayatında ve ilişkilerinde dürüstlüğü ilke edinmişsen kendin için yapıyorsun bunu, başkalarına erdemmiş gibi sunmaya çalışmana gerek yok.

Şöyle diyor Victor Hugo bir dostuna; "Beni en çok üzen bana yalan söylemen değil, bir daha sana inanamayacak olmamdır."

Bir kez sarsıldı mı güvenin artık karşındaki insanın her doğrusunda yalan aramaya başlarsın.

Buyurun; inşa etmesi yıllar alan ama tek yalanla sarsılan güven duygusunu anlatan slogan gibi o güzel cümle.

" Bir öleni geri getiremezsin bir de kaybolan güveni "

*************************

Kalabalık bir dünyada yaşıyor; kalabalık sokaklarda yürüyor, kalabalık binalarda oturuyor, çalışıyor, kalabalık araçlarda yolculuk ediyor, çok insan tanıyoruz… Kim ki dürüst ve samimi… İşte onları bulmalı… Bulmalı ki nefes aldığımız ve düşündüğümüz her anımız güzelleşsin…

İnsanlara sizi anlamıyorlar ya da sizden farklılar diye kızıp küsmek yerine sadece bir anlığına, onların gözleriyle bakabilmek erdemdir... Sevgi ve selametle huzurlu yarınlar efendim.