Rahmeti ve bereketiyle lütuflandırıldığımız bir Ramazan ayına daha elveda diyoruz.

Şimdilerde 80’li yaşlarını devirmiş dedelerimizin/ninelerimizin eski bayramlara duydukları özlemi belirten o cümle 10 yaşında ki çocukların bile dilinde "Nerede o eski bayramlar?"

Ülkemizde ve İslam âleminde 1918’de baş gösteren İspanyol gribinden 100 küsür sene sonra, neredeyse 2 yıldır koronavirüs salgını yüzünden alışılmışların dışında sosyal değil, mecburi mesafeli bir bayram geçireceğiz.

Çok uzun zamandır sevdiklerimize dokunamıyor, sarılamıyoruz hatta bazılarımız aynı ortamda dahi bulunamıyoruz.

Ancak teknolojik bir çağda yaşamanın avantajları sayesinde bir kaç teknik destekle sevdiklerimizi görebiliyor uzun uzun da görüşebiliyoruz.

Korona günleri tam olarak ne zaman biter bilinmezliğiyle birlikte, bir süre daha online mutluluklarla idare etmek durumunda kalacağımız da bu kadar aşikar iken elbette duygusal zorlanmalar yaşayacağız.

Her ne kadar sevdiklerimizden uzak dokunmadan el öpmeden, küçüklerin başını okşamadan bir bayram daha geçirecek olsak da bu durumun bayram sevincimize gölge düşürmesine lütfen izin vermeyelim. Her bayram olduğu gibi bu bayramda erken kalkalım, en güzel kıyafetlerimizi giyip kahvaltımızı yapalım. İmkânımız varsa büyüklerimizi görüntülü arayalım. Sevgi sözcüklerimizi dijital ortamlardan paylaşalım.

Gelecek güzel günler için bu bayramda sokağa çıkma kısıtlamalarını delmeyelim, fiziksel mesafe ve hijyen kurallarına çok dikkat etmeyi unutmayalım.

Sevgi dolu, huzur ve mutluluğun tavan yaptığı, büyüklerin ellerinin saygıyla öpüldüğü, küçüklerin sevgi ve şefkat ile kucaklandığı nice bayramlar duasıyla, bundan sonraki tüm güzellikleri birlik beraberlik için kutlayabilmek için evde kalın esen kalın…

Ramazan bayramınızı tebrik ederim. Saygılar efendim.