Yine kısıtlamalı bir hafta sonunu geride bırakıp, yeni haftaya başladık.

Çok acılar gördük pandemi sürecinde. Çok özlemler çektik. Sevdiklerimize sarılamadık. Hastalar ziyaretsiz, cenazeler kimsesiz kaldı. Evler misafirsiz, gönüller yârensiz kaldı. Beti, bereketi kalmadı hayatın. Öyle çok şey öğrendik ki son bir yılda. Üç üniversite bitirsek öğrenemezdik. Hakkımız kötekti, sağlam yedik hep beraber...

Bütün hayatını çocuklarının okullarına adayanlar vardı. Yarış atı gibi koşturuyorlardı çocukları. Okuldan kursa, kurstan dershaneye, dershaneden özel derse... Çocuk olduğuna bin pişman bir nesle mal oldu, bu koşturmaca. Bakın, şimdi okul bile yok!

Misafir telaşından kendini yiyip, bitirenler vardı. Sunumlar, fotoğraflar, boş beleş, tas tabaklar... Hepsi raflarda kaldı. Evlerde ne misafir var, ne de misafirin bereketi!

Gardıroplar takım takım kıyafetlerle dolu olduğu halde, yine de giyecek bulunamıyordu. Ne oldu şimdi? Herkes pijamalara mahkûm!

Şaşalı düğünler, organizasyonlar, balolar, mezuniyetler, çay günleri, yemekli toplantılar... Ne oldu? Bak hiçbiri yok!

Bekârlar evde mi kaldı? Gereksiz triplerle sıkılanlar vardı. Gördünüz mü sıkılmayı? Evden çıkamıyoruz!

Az bir üstüne gitsen "Ay boğuluyorum" diyen şımarıklar vardı. Gördünüz mü boğulmak neymiş? Gördünüz mü her nefes bir canmış?

Memleketine gitmek istemeyenler vardı. Akrabadan kaçanlar, bayramlarda çok yorulanlar... Gördük mü şimdi ne ziyaret kaldı ne bayram?

Ölümü hep uzaklara atıyorduk. Sanki sıralıymış gibi, sanki hiç gelmeyecekmiş gibi... Hep yaşı büyükler gider, zannediyorduk. Gördük mü şimdi yaşının başının olmadığını, her an ölümle yüz yüze olduğumuzu?

Büyük şehir dedik, apartman dairelerini sevdik. Gördük mü şimdi köylerin, ilçelerin o küçücük bahçeli evlerinin ne kadar kıymetli olduğunu?

Az başımız ağrısa hastanede alıyorduk soluğu. Şimdi korkudan hastanelere bile gidemez olduk. Gördük mü şimdi eldeki imkânlarla başımızın çaresine bakmayı?

Evde sıkılıp, bir kahve içmek için, kendini caddelere atanlar vardı. Gördük mü şimdi en güzel kahvenin evimizde olduğunu? Gördük çokkkk şeyler gördük. Ders aldık mı bilmem? Ama gördük. Görmeye de devam ediyoruz.!

Bakalım nereye kadar...

Benim gözlemlediğim kadarıyla hiç te ders almışa benzemiyoruz.

Rabbim sonumuzu hayır etsin inşallah

Selam ve dua ile...