Hepimiz durup durup kendimize bu soruyu soruyoruz eminim. Unutulmayacak bir sene geçiriyoruz. Sosyal medya, senenin uğursuzluğuna öyle inanmış ki Aralık 31 gecesi, her şey sona erecekmiş gibi konuşuluyor, gülüp geçiyoruz elbette.

Virüsle mücadele ederken, hayatımıza az da olsa çekidüzen verip korunmaya başlamışken, normalleşme adımları geldi. Devlet bir yerden başlamalı, bu adımı atmalıydı fakat bizlerin umursamaz olduğunu, virüs gelse ne olacak, ben yine de maskemi çenemin altında takayım diyebileceğimizi düşünemedi.

Bu süreçte, normalleşme tanımı herkesin farklı oldu. Mesela, Çocuklarım hala parka gidebilmiş değiller, sadece temiz havada yürüyüşler yapıp, sakin saatlerde bisiklet kullanıyorlar. Biz dışarda maskesiz dolaşanlara, yok yok maskem var ama çantamda, cebimde diyenlere göre maalesef normalleşemedik. Bu kadar dikkatsizlik ve bana bir şey olmazcıların yanında, vaka sayısının değişkenlik göstermesi ve tabii olarak artması yüzümüze, alın size normalleşme adımları diyerek vurmakta.

Bir dalga daha yaşamak istemiyorsak ki, bilir kişiler, bu gidişle yaşanacağını söylüyor, maskemizi takıp, mesafemizi korumalıyız, hijyenimize dikkat etmeliyiz. Unutmayın ki, sizi yıkmayan hastalık, ailenizdeki büyüklerinizi etkileyebilir, bana bir şey olmaz demeden önce tüm ailenizi düşünün.

Zor zamanlardan geçiyoruz, doğa dengesini tamamen kaybetti, yazın ortasında kışı yaşar olduk, dolu, sel, hortum hepsini gördük yaşadık. Tüm bu dengesizliğin aslında köküne inersek, insanoğlunu bulacağımızı unutmayalım. Bu vesileyle sel sonucu yaşamını yitirenlere Allahtan rahmet dilerken, maddi, manevi anlamda kayıpları olanlara da can sağlıklarını düşünmelerini ve malları içinde sabırlar diliyorum. Bu ve benzeri olayları siyaset malzemesi olarak kullananları da kınıyorum.