DÜĞÜM....

Üç kişi giyotinle idama mahkûm olur.

Bunlardan biri papaz, biri hâkim, biri de fizikçi...

İdam sehpasına ilk papaz çıkarılır. Başını giyotinin altına yerleştirir ve sorarlar:

– Son sözün nedir?

Der ki:

– Ben Allah’a inanıyorum, O beni kurtaracaktır. Allah... Allah... Allah...

Giyotini indirdiklerinde boynuna birkaç santim kala giyotin durur. Halk şaşırır ve hep bir ağızdan bağırır:

– Onu serbest bırakın; Allah sözünü söylemiş ve onu korumuştur.

Böylece papaz idam edilmekten kurtulur... *Sıra hâkime gelir, ona da sorarlar:

– Demek istediğin en son söz nedir?

Der ki:

– Ben papaz gibi Allah’a inanmıyorum. Ama adalete güveniyorum. Adalet... Adalet... Adalet...

Giyotini indirirler, giyotin hâkimin de boynuna birkaç santim kala durur...

Bunun üzerine insanlar tekrar şaşırır ve bağırırlar:

– Adalet sözünü söyledi, onu serbest bırakın.

Böylece hâkim de boynunun kesilmesinden kurtulur...

Sıra fizikçiye gelir. Ona da

– Son sözünü söyle derler

Der ki:

– Ben ne Allah’a inanan bir papazım, ne de adalete güvenen bir hâkim… Bildiğim tek şey şudur: Giyotinin ipinde bir düğüm var ve o düğüm giyotinin tam inmesine engel oluyor.

Görevliler giyotini kontrol edince gerçekten de bir düğüm olduğunu görürler. Düğümü açıp tekrar bırakırlar, böylece fizikçinin başı bedeninden kopar…

****************

Hayat hiçbir zaman sıfır sorun değil. Olmayacak da ancak cesur olanları sever biliriz.

Kıssadan hissemize mukabil; toplumdaki düğümler ve sorunlara işaret edip gerçekleri söylemenin acı sonuçları olabilir!...

Gerçeği söylemeye cesareti olanlar, bedel ödemeyi göze alanlardır... diyordu kaynağını hatırlamadığım bir yazının satır aralarında.

**************

Unutulmaya; insanların bu kadar hızlı kabuk değiştirdiği bir dünyada ihmal ettiğin her şey soğur, ölür, kaybolur... Dilini yüreğinden, gözlerini sevdiğinden, samimiyeti de kişiliğinden ayırmayan inanmışlara Anadoluhisarından sevgi, saygı, selametle mutlu yarınlar efendim….