Zamanın birinde sözde çok demokratik fakat demokrasiyi kendine göre şekillendiren bireylerin olduğu bir memleket varmış.

Halkın kendi kendini yönetmesi olarak, en basit anlatım biçiminin somutlaştırılmış şekli olan seçme ve seçilme hakki bu memlekette de uygulanırmış.

Başları sıkışsa referandum ya da seçim diyen çok bilgili devlet büyükleri,  son olarak halkın seçtiği yöneticileri görevden almayı konuşur olmuş.

Bu ülkede olan bitene ne demeli?

Henüz görev süresi devam ederken, bu tarz uygulamaların düşünülüyor olması, önce kendi partilisine, sonra parti mensubunun temsil ettiği beldeye, son olarak da seçme hakkını kullanarak koltuğu dolduran vatandaşa haksızlık değil mi?

Öte yandan her partide temizlik gerekli, hatta bazı partiler bu temizlik için o kadar geç kaldılar ki gençler sahaya çıkmadan yaşlanıverdi.

Seçim süresince yapılan çeşitli anketlerde, halkın parti mensubundan ziyade partiye ve genel başkana oy verdiği sonucu çıkmıştı.

İstisnaları koruyup, buradan yola çıkacak olursak, partiler bu temizliği zamanında yapsalardı kimsenin başı ağrımayacaktı ve partinin gösterdiği kişi yine bugün elde edilen başarıyı sağlayacaktı ama görev süresi devam eden seçilmişlerle alakalı görevden alma dedikoduları çok zedeleyici. Kaldı ki, ateş olmayan yerden duman çıkmaz, atalar boşa konuşmaz.

Bu mesele henüz sonuçlanmamışken bir de aynı partide olan insanların aynı siyasi bakış açısını paylaşmasının dışında,  aynı görgüyü, bilgiyi, ilgiyi ve etik kavramları taşıdığını düşünmekte garip.

Siyaset apayrı bir olgu.  Bireyselleştirirsek, her siyasetçinin vizyonunun ayrı olduğunu görebiliriz.

Yani bir partide koltuk sevdasını benimseyenler olduğu kadar, genç insanlara yol açılması gerektiğini düşünenler de olabilir. Sırf bu düşünce ayrılığı yüzünden siyasi geleceği parlak olan insanların önünün, koltuk sevdalıları tarafından kesilmesini hazmedemiyorum, dile getirmeden geçemiyorum ve biraz vicdan demekten kendimi alamıyorum.

Neyir Erkan Şişman