“Hayata Dönüş Operasyonu, Türkiye'de cezaevlerindeki bazı tutuklu ve hükümlülerinin, F tipi hücre sistemine geçişi engellemek amacıyla, 20 Ekim'de başlattıkları açlık grevlerini, 19 Kasım tarihinde ölüm orucuna dönüştürmeleri üzerine, 19 Aralık 2000 tarihinde, 20 cezaevine birden yapılan, 2'si asker 30'u tutuklu 32 kişinin öldüğü, yüzlerce kişinin yaralandığı, yaklaşık 10000 güvenlik görevlisi tarafından gerçekleştirilen operasyonlara verilen resmi tanım.”
Öncelikle neden bahsettiğimi kısaca hatırlamanız için bu ansiklopedik tanımı sizlerle paylaşmak istedim, zira 11 yıldır delilleri dava dosyasında unutulmuş bir vakadan bahsediyorum. Ülkemin fikri hür vicdanı gür İnsanları, tam 11 yıl önce Hayata Dönüş adı verilerek, 32 kişinin öldüğü, birçok kişinin yaralandığı bu olayı yeniden gündeme taşıyan,11 yıl sonra operasyonun 4 sır kasetinin dava dosyasından çıkması oldu.
Haberin, Ulusal Basında yer almasının ardından, aklımın iplerini tutmaya çalışacağım bir yazı yazmak istedim. Bu olaya sadece vicdanen değineceğim, yanlış olduğuna inandığım fakat devamlılığını izlediğim, cezaevine girdikten sonra insanların suçlarının değil, yaptıklarına karşılık aldıkları cezanın (gün sayısının) önemli olduğunu hep birlikte görüyoruz. Yani cezaevine giren insan suçludur ve o andan sonra artık suçu değil, suçuna karşılık aldığı ceza önemlidir tavrı insanlarda yerleşmiş durumda. Buradan varmaya çalıştığım nokta, 11 yıl önce yaşanan bu olay da ölenlerin işlediği suçlar, üye oldukları örgütler ya da savundukları ideolojik hareketlerden ziyade onlara biçilmiş “Hayata Döndürürken Öldüren” bu operasyona dikkat çekmek istiyorum.
Eyüp Başsavcılığı, Bayrampaşa’daki müdahalede görev alan bir Asteğmen, bir Astsubay ve 37 Askere 10 yıl sonra Bakırköy 13.Ağır Ceza Mahkemesinde dava açtı. Davanın ilk duruşmasında vücudunun %40’ı ağır şekilde yanan Hacer Arıkan, “çıkış noktalarında yatak yakıldığını, tavandan hortumla içeriye bir madde bırakıldığını, o maddenin hala ne olduğunu bilmediğini söylüyor.” Kasetler ise, operasyonun ardından yapılan keşif görüntülerinden ibaret, görüntülerde 6 kadının yanarak öldüğü C-1 Koğuşunda, demir mazgalların dahi eridiği yangının izleri, tavandaki delikler, yerlerde bomba izleri dikkat çekiyor. Olayda görevli olan Astsubay ise, cezaevinin duvarları ve tavanı delinmek suretiyle mahiyetini bilmediğim, envanterimizde bulunmayan değişik gaz bombalarıyla müdahale edilmiştir. Jandarma Komando Özel Asayiş Komutanlığı Birliği’nin görev yaptığı olayda yıllar sonra rütbelilerle karşı karşıya gelen Astsubay, “sizi kurtarmak için, yaş battaniyeler atıyoruz, bunlarla kendinizi koruyun diyerek battaniye attıklarını, fakat battaniyelere yanıcı madde dökerek bu şekilde yanmayı hızlandırdıklarını beyan ettiklerini iddia ediyor.
Erginliğe yeni adım atmış gençlerin -şaşkınlığı, gençliğine veda etme noktasında olanların –hatırlıyorum, vay bee nidaları ve yazdıklarıma -bunlar da ne ki biz neler gördük diyerek bakanların ilgisine sığınarak bu operasyonun neresinden bakıldığında Hayata Dönüş kapsamına girdiğini bulmaya, anlamaya çalışıyorum. Yakın zaman da Yavuz Turgul’un yönetmenliğinde çekilen, Şener Şen ve Cem Yılmaz’ın rol aldığı Av Zamanı filminden bir replik takılıyor dilime, BAKIŞ AÇINIZI DEĞİŞTİRİN, Fakat bakış açısını ben ve benim gibi düşünenlerin mi yoksa bunlara yol açanların mı değiştirmesi gerek orası muamma !?
