Uzun bir süredir, etrafımda olan bitene vesile olan herkesin yeterliliğini sorgular oldum. İnsani bir getiri aslında, düşününce her biriniz ekmeği en iyi en temiz fırından almak ister, çocuğu en iyi okullarda okusun ister, örnekleri o kadar çoğaltabiliriz ki…

Bu seçkinlikte, her şeyin çoğul olduğu bu zamanda, yeterlilik sorgulamak bana kaçınılmaz geliyor. Küçük yaşlarımdan beri sorumluluk sahibi bir çocuktum. O zamanlar da verilen görevi en iyi şekilde yapmaya çalışır, kimi zaman yapardım kimi zaman da illaki işler ters gider üzüntümden oturur ağlardım.

Yaşadığım, büyüdüğüm çevreyi hep kendime şans olarak görmüş bir çocuktum. Lise yıllarıma geldiğimde neden sorusunu sormak artık sıradan olmuştu. Beykoz, cennetten kopup gelmiş bir köşe gibi evimken, neden ulaşımın bu kadar zor olduğunu sorgulamadan edemedim. Dershanelerin yoğun olduğu lise dönemlerimde, yine iyisini bulmak umuduyla Kadıköy yollarını bol bol arşınlamıştım. O günlerden bugünlere hala değişen çok az şey var.

İnsan olgunlaştıkça hayatın içinde yaşadığı zorluklardan ziyade, biraz daha üst perdeden nasıl yönetildiğini de sorguluyor. Sonuçta her adımında etkin olduğumuz, seçme ve seçilme hakkımızın nasıl işlendiğini sorgulamak, talepkâr olmak bize hayatın getirisi diye düşünüyorum.

Hayat boyu her seçimimizin belli sonuçları olmadı mı?

İyi ya da kötü her sonucu göğüslemek üzere bir kez daha devleti yüklendik sırtımıza...

Siyasi dengeleri hatta dengesizlikleri sizler gibi, bende kendi penceremden değerlendiriyorum ve en başında söylediğim gibi, en iyisini istiyorum. Tüm insani eğilimlerimle neden diyor sorguluyor, daha iyi ve doğruya ulaşmak için çabalıyorum.

Tüm insanlık için,  yaşadığım coğrafya için,  iyinin ve doğrunun her zaman bizimle olmasını dilerim.

Saygılarımla...