Bitmeyen, dinleyen kanayan yaramız Terör...

Bir yandan düşüncelerimi paylaşmak tabi ki istiyorum lakin öte yandan zayıf olduğumuzu, düşünecekler diye de elim varmıyor derdimizi dökmeye. Bir Şehit Annesi, Ablası, Kardeşi gibi başı dik yazıyorum.

Terör demek başlı başına kalleşlik, arkadan vurmak, asker ya da sivil gözetmeksizin yakmak, yıkmak demek. Canımız yandı evet ama bir ölür bin diriliriz, çok iyi biliyorlar.

Vatan sevgim, Millet bilincim hep Atatürk'ün aziz hatırasının eşliğinde, dinmeden, hiç sönmeden devam ederken; Terör saldırısının ardından, Cumhurbaşkanlığı İletişim Merkezine birçok Vatandaşın başvurarak, askere gitmek istediğini açıklandı. Kalpteki Vatan Sevgisi öyle büyük ki, hiç bir şey yapamazsak ta Şehit oluruz yine de Vatanımızı koruruz diyorlar.

Düşünsenize terör haberleriyle göğsü sıkışan insanların olduğu bu topraklarda yürütülen siyasette keşke onlara yakışır olsaydı.

Siyaset adı altında dönen oyunlar, karalamalar, kimseyi küstürmemek için yapılan ya da yapılamayan açıklamalar…

Çok yazık dedirtecek cinsten.

Cephe de cansiparane yürütülen bu savunma, nasıl olur da mecliste gerektiği kadar ses bulmaz. Nasıl olur da biz şehitlerimiz için yanarken, mecliste farklı sesler çıkabilir. Teröre çanak tutan besleyen sözleriyle yücelten, konuşmayarak göz yuman herkes vatan hainidir. Dış politikada da terör konusunda başkalarını eleştirirken çok rahat konuşanlar, mevzu topraklarımız olunca nasıl da sus pus oluyorlar. Amerika saldırıları kınamamış diye söylenip duranlar, Ülkemizde kimin taşın altına elini koymadığını, hangi parti mensuplarının tabanını küstürdüğünü de iyi görsün, iyi okusun.

Meydanlarda verilen sözler unutulmasın diyeceğim ama il il, hatta ilçe ilçe değişen konuşmalara da şahit oldum, olduk, o yüzden siyasetçi kimliğinin içinde hala biraz vicdanı kalanlar, şapkalarını önüne alıp düşünsün. Taşın altına elini sokmak asıl mesele...