Yıllarca; sıcak demeden, yağmur demeden, kar demeden, sıra olup Saygı Duruşunda Ant içerken, o anların kıymetini bilemediğim için o kadar üzgünüm ki sizlerle de paylaşmak istedim.

Bizim için Andımızı arkadaşlarımızın önünde okumak sosyalleşmenin ilk adımıydı. O yıllar da, ne söylediğimizden çok, kalabalığın önünde şaşırmadan andımızı okumayı düşünürdük.

Ne yazık ki şimdiki neslin, şaşırma şansı bile yok. Sizlere, konuyla alakalı öyle çok şey anlatabilirim ki, lakin söz gümüşse sükût altındır diyorum.

Kimi neden rahatsız ettiğini gram düşünmeden yeniden, bu kez sizlerin huzurunda Ant içiyorum.

ANDIMIZ

Türküm, doğruyum, çalışkanım.

İlkem, küçüklerimi korumak, büyüklerimi saymak, yurdumu, milletimi, özümden çok sevmektir.

Ülküm, yükselmek, ileri gitmektir.

Ey büyük ATATÜRK!

Açtığın yolda, gösterdiğin hedefe durmadan yürüyeceğime ant içerim. Varlığım Türk varlığına armağan olsun.

Ne mutlu Türküm diyene!